Sura Al-An'am — Werset 122

Znaczenie słów:

• Maitan – martwy, czyli pogrążony w niewierze i ignorancji.
• Ahyajnāhu – ożywiliśmy go, czyli wyprowadziliśmy z ciemności niewiary do światła wiary.
• Nūran – światło, czyli wiara i przewodnictwo Boże.
• Az-Zulumāt – ciemności, czyli niewiara, błądzenie i grzechy.
• Zuyyina – zostało upiększone, uczynione atrakcyjnym.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Allah pyta retorycznie: czy ten, kto był martwy duchowo – pogrążony w ciemnościach niewiary, ignorancji i grzechów, bez żadnej nadziei na wyjście z tego stanu – a następnie Allah go ożywił, prowadząc go do wiary i dając mu światło przewodnictwa, dzięki któremu porusza się wśród ludzi z jasnością i rozeznaniem, odróżniając prawdę od fałszu – czy taki człowiek może być równy temu, kto tkwi w ciemnościach niewiary i błędu, nie mogąc się z nich wydostać, zagubiony i pozbawiony jakiejkolwiek drogi wyjścia? Oczywiście, że nie są równi.

Tak jak Allah upiększył dla tych, którzy sprzeciwiają się prawdzie, ich złe uczynki – tak, że widzą je jako dobre i trwają w nich – podobnie upiększył dla niewiernych ich czyny, aby ponieśli za nie zasłużoną karę w Dniu Sądu.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Wiara jest prawdziwym życiem serca – bez niej człowiek pozostaje duchowo martwy, nawet jeśli cieszy się życiem doczesnym.
2. Allah jest jedynym Dawcą życia i światła – to On wyprowadza człowieka z ciemności niewiary do światła wiary, dlatego należy Mu dziękować i prosić Go o utwierdzenie na tej drodze.
3. Różnica między wierzącym a niewierzącym jest ogromna – wierzący kroczy w jasności i spokoju, podczas gdy niewierzący błądzi w ciemnościach bez wyjścia.
4. Człowiek, któremu Allah dał światło wiary, powinien być wzorem dla innych – jego postawa i czyny mają prowadzić ludzi ku dobru.
5. Złe uczynki bywają upiększone przez szatana i namiętności – dlatego należy szukać światła Koranu i Sunny, aby nie dać się zwieść pozorom.