سوره انعام آيت 122 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : جيڪو مئل ھو تنھن کي جياريوسون ۽ اُن لاءِ سوجھرو…

انعام · 122/165

ترجمو لکڻ — سوره انعام

أَوَمَن كَانَ مَيْتًا فَأَحْيَيْنَاهُ وَجَعَلْنَا لَهُ نُورًا يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ كَمَن مَّثَلُهُ فِي الظُّلُمَاتِ لَيْسَ بِخَارِجٍ مِّنْهَا ۚ كَذَٰلِكَ زُيِّنَ لِلْكَافِرِينَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ۝١٢٢

🔤 Transliteration

Awa man kaana maitan fa ahyainaahu wa ja`alnaa lahoo noorany yamshee bihee fin naasi kamamm masaluhoo fiz zulumaati laisa bikhaarijim minhaa; kazaalika zuyyina lilkaafireena maa kaanoo ya`maloon

📖 ترجمو (سنڌيءَ ۾)

📖 سنڌيءَ ۾

جيڪو مئل ھو تنھن کي جياريوسون ۽ اُن لاءِ سوجھرو ڪيوسون جنھن سان ماڻھن ۾ گھُمي ٿو اُھو اُن جي مثال جھڙو آھي ڇا جيڪو اونداھين ۾ آھي منجھانئس نڪرڻ وارو نه آھي، اھڙي طرح ڪافر جيڪي ڪندا آھن سو انھن لاءِ سينگاريو ويو آھي.

🌐 Additional reference in اردو

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

ترجمو — Tafsir

1) مشڪل لفظن جي معنيٰ:

مَيْتًا: مُئل، يعني ڪفر ۽ گمراهيءَ ۾ پورو پورو بي جان ۽ هلاڪ ٿيل.
فَأَحْيَيْنَاهُ: پوءِ اسان ان کي زندهه ڪيو، يعني ايمان ۽ هدايت جي زندگي عطا ڪئي.
نُورًا: روشني، يعني ايمان جي روشني.
يَمْشِي بِهِ: جنهن سان هلندو آهي، يعني ان روشنيءَ جي ذريعي ماڻهن ۾ رهندو ۽ حق کي سڃاڻندو آهي.
الظُّلُمَاتِ: اونداهيون، يعني ڪفر، جهالت ۽ گناهن جون اونداهيون.
زُيِّنَ: سينگاريو ويو، سهڻو بڻايو ويو.

2) تفسير:

ڇا اهو شخص، جيڪو ڪفر ۽ گمراهيءَ ۾ مُئل هو ۽ روحاني طور تي بي جان هو، پوءِ الله تعاليٰ ان کي ايمان جي زندگي عطا ڪئي ۽ ان جي دل کي هدايت جي روشنيءَ سان منور ڪيو، جنهن روشنيءَ سان هو ماڻهن جي وچ ۾ هلندو آهي، حق ۽ باطل کي سڃاڻيندو آهي ۽ صحيح رستو اختيار ڪندو آهي — ڇا اهو شخص ان شخص جهڙو ٿي سگهي ٿو، جيڪو ڪفر، جهالت ۽ گناهن جي اونداهين ۾ ڦاٿل آهي، جتان نڪرڻ جو ڪو به رستو ان کي نظر نه ٿو اچي، ۽ ان جون سڀ راهون اونداهيون ۽ ڀُلائيندڙ آهن؟ اهي ٻئي هرگز برابر نه ٿي سگهن.

پوءِ جيئن ان ڪافرن لاءِ سندن شرڪ، مُردار کائڻ ۽ باطل تي بحث ڪرڻ سهڻو بڻايو ويو آهي، اهڙي طرح عام ڪافرن لاءِ سندن ڪفر ۽ گناهه جا عمل سهڻا بڻايا ويا آهن، ته جيئن اهي انهن تي قيامت جي ڏينهن دردناڪ عذاب جو مستحق بڻجن.

3) فائدا ۽ سبق:

ايمان حقيقي زندگي آهي: ڪفر ۽ گمراهي موت آهي، ۽ ايمان ئي اهڙي زندگي آهي جيڪا انسان جي دل ۽ روح کي زندهه ڪري ٿي. اهو ئي سبب آهي جو الله تعاليٰ ايمان کي ”زندگي“ ۽ ڪفر کي ”موت“ سڏيو آهي.
هدايت الله جو خاص فضل آهي: انسان پنهنجي ذاتي ڪوشش سان ايمان تائين نه ٿو پهچي، پر الله تعاليٰ ئي آهي جيڪو دلين کي روشن ڪري ٿو ۽ هدايت جي راهه ڏيکاري ٿو. ان ڪري هر وقت الله کان هدايت گهرڻ گهرجي.
ايمان جي روشني سان زندگيءَ جو رستو واضح ٿئي ٿو: جنهن کي ايمان جي روشني ملي، اهو ماڻهن جي وچ ۾ حق ۽ باطل جي سڃاڻپ سان هلندو آهي، ۽ ڪنهن به اونداهي ۾ نه ٿو ڀلجي.
ڪفر ۽ گناهن جي اونداهي مان نڪرڻ مشڪل آهي: جيڪو شخص ڪفر ۽ گناهن جي اونداهين ۾ ڦاسي پوي، ان لاءِ نڪرڻ جو رستو مشڪل ٿي وڃي ٿو. ان ڪري وقت تي الله ڏانهن موٽڻ ۽ ايمان جي روشني حاصل ڪرڻ گهرجي.
گناهن جي سهڻي بڻجڻ ۾ امتحان آهي: ڪافرن لاءِ سندن بڇڙا عمل سهڻا بڻايا ويا آهن، اهو هڪ امتحان ۽ عذاب جو سبب آهي. مؤمن کي گهرجي ته هو پنهنجي عملن کي قرآن ۽ سنت جي ڪسوٽيءَ تي پرکي، نه ته پنهنجي نفس جي خواهشن تي.
اسلام ۾ دعوت جو سبق: هي آيت اسان کي ٻڌائي ٿي ته ايمان ۽ ڪفر برابر نه آهن، ۽ اسان کي گهرجي ته ايمان جي روشنيءَ جي قدر ڪريون ۽ ٻين کي به ان روشنيءَ ڏانهن دعوت ڏيون.

📜 آيت 120-124 — سوره انعام

120وَذَرُوا ظَاهِرَ الْإِثْمِ وَبَاطِنَهُ ۚ إِنَّ الَّذِينَ يَكْسِبُونَ الْإِثْمَ سَيُجْزَوْنَ بِمَا كَانُوا يَقْتَرِفُونَ

۽ ظاھري گناہ ۽ باطني گناہ (سڀ طرح) ڇڏي ڏيو، جيڪي گناہ ڪندا آھن سي جيڪي ڪن ٿا تنھن سببان سگھو سزا ڏبين.

121وَلَا تَأْكُلُوا مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَإِنَّهُ لَفِسْقٌ ۗ وَإِنَّ الشَّيَاطِينَ لَيُوحُونَ إِلَىٰ أَوْلِيَائِهِمْ لِيُجَادِلُوكُمْ ۖ وَإِنْ أَطَعْتُمُوهُمْ إِنَّكُمْ لَمُشْرِكُونَ

۽ جنھن (شيء) تي الله جو نالو ياد نه ڪجي تنھن مان نه کائو جو اُھو (کائڻ) ضرور گُناہ آھي، ۽ شيطان پنھنجن يارن کي ھن لاءِ وسوسو وجھندا آھن ته اوھان سان جھيڙو ڪن، ۽ جيڪڏھن سندن چيو مڃيندؤ ته اوھين (به) ضرور مشرڪ ٿيندؤ.

122أَوَمَن كَانَ مَيْتًا فَأَحْيَيْنَاهُ وَجَعَلْنَا لَهُ نُورًا يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ كَمَن مَّثَلُهُ فِي الظُّلُمَاتِ لَيْسَ بِخَارِجٍ مِّنْهَا ۚ كَذَٰلِكَ زُيِّنَ لِلْكَافِرِينَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

123وَكَذَٰلِكَ جَعَلْنَا فِي كُلِّ قَرْيَةٍ أَكَابِرَ مُجْرِمِيهَا لِيَمْكُرُوا فِيهَا ۖ وَمَا يَمْكُرُونَ إِلَّا بِأَنفُسِهِمْ وَمَا يَشْعُرُونَ

۽ اھڙي طرح ھر ڳوٺ ۾ اُنھي (ڳوٺ) جا وڏيرا ھن لاءِ بدڪار ڪياسون ته اُن (ڳوٺ) ۾ فساد وجھندا رھن، ۽ (اُھي) پاڻ کانسواءِ ٻئي ڪنھن لاءِ فساد نه ڪندا آھن ۽ نه ڄاڻندا آھن.

124وَإِذَا جَاءَتْهُمْ آيَةٌ قَالُوا لَن نُّؤْمِنَ حَتَّىٰ نُؤْتَىٰ مِثْلَ مَا أُوتِيَ رُسُلُ اللَّهِ ۘ اللَّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسَالَتَهُ ۗ سَيُصِيبُ الَّذِينَ أَجْرَمُوا صَغَارٌ عِندَ اللَّهِ وَعَذَابٌ شَدِيدٌ بِمَا كَانُوا يَمْكُرُونَ

۽ جڏھن وٽن ڪا آيت ايندي آھي (ته) چوندا آھن ته جھڙي (پيغمبري) الله جي پيغمبرن کي ڏني وئي آھي تھڙي جيستائين اسان کي (نه) ڏني ويندي تيسين ڪڏھن نه مڃينداسون، الله جنھن ھنڌ پنھنجي پيغمبري کي موڪلي (سو ھنڌ) چڱو ڄاڻندڙ آھي، جن ڏوہ ڪيو تن کي الله وٽان خواري ۽ سخت عذاب انھي ڪري سگھو پھچندو جو شرارتون ڪندا آھن.

→ آيت 121 📖 انعام آيت 123 ←

انعامقرآن فهرست

165آيت

MeccanRevelation

122آيت

ترجمو — انعام 122

سوره انعام آيت 122 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : جيڪو مئل ھو تنھن کي جياريوسون ۽ اُن لاءِ سوجھرو…

سوره آيت 122/165 — سوره انعام الأنعام (Meccan). پڙهو ٻڌو ترجمو (سنڌي). ٻڌو: سوره انعام ٻڌو, سوره انعام ترجمو, سوره انعام mp3, سوره انعام pdf. آيت 120–124. سنڌيءَ ۾: اردو.