ሱረቱ አል-አንአም — አንቀጽ 122

የቃላት ማብራሪያ፦

• مَيْتًا (ማይታን)፦ በኩፍርና በአላህ መንገድ ግድፈት ውስጥ የሞተ ሰው፤ ማለትም በእውነት መንገድ ላይ የማያስብ፣ ልቡ በእምነት የደረቀ ሰው ማለት ነው።
• فَأَحْيَيْنَاهُ (ፈአሕያይናሁ)፦ በእምነት ልቡን ሕያው አደረግነው፤ ማለትም ወደ ኢማን መራነው።
• نُورًا (ኑራን)፦ ብርሃን፤ እዚህ ላይ የኢማንንና የሂዳያ (የመመሪያ) ብርሃን ያመለክታል።
• يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ (የምሺ ቢሂ ፊ ናስ)፦ በሰዎች መካከል በዚህ ብርሃን እየተመራ ይመላለሳል፤ ማለትም በእውቀትና በግንዛቤ ሐቅን ከባጥል ለይቶ ያውቃል።
• الظُّلُمَاتِ (ዘዙሉማት)፦ ጨለማዎች፤ የኩፍርን፣ የድንቁርናንና የኃጢአትን ጨለማ ያመለክታል።
• زُيِّنَ (ዙይይነ)፦ ተሸለመ፤ መልካም ተደርጎ ታየ ማለት ነው።

የአንቀጹ ትርጉምና ማብራሪያ፦

አላህ ሁሉን የሚያውቅ ጌታ ሆኖ በዚህች አንቀጽ ውስጥ ሁለት ሰዎችን እናነጻጽራለን። አንደኛው ሰው በኩፍርና በድንቁርና ምክንያት ልቡ እንደ ሞተ ሰው ነበር። ከዚያም አላህ በኢማን ልቡን ሕያው አደረገው፤ ወደ እውነት መንገድ መራው። ለእርሱም በሰዎች መካከል እየተመራበት የሚመላለስበትን ብርሃን ሰጠው። ይህ ብርሃን የኢማን ብርሃን ነው፤ በእርሱም ሐቅን ከባጥል ለይቶ ያውቃል፣ ትክክለኛውን መንገድ ይመርጣል።

ሁለተኛው ሰው ግን በኩፍር፣ በድንቁርናና በኃጢአት ጨለማ ውስጥ የተዘፈቀ ሰው ነው። ከዚያ ጨለማ ለመውጣት አይችልም፤ መንገዶች በእርሱ ላይ ተደብዝዘዋል፣ መንገዶቹም ጨልለውበታል። እነዚህ ሁለት ሰዎች በፍጹም አይመሳሰሉም። አንደኛው በብርሃን ይመላለሳል፣ ሌላኛው ደግሞ ከጨለማ ማምለጫ የለውም።

ከዚያም አላህ እንደሚናገር፦ እነዚህ ከአላህ መንገድ የሚከራከሩ ከሓዲዎች የሚሠሩትን መጥፎ ሥራ መልካም አድርጎ እንዲታያቸው ተደርጎላቸዋል። ልክ እንደዚሁም ለከሓዲዎች ሁሉ የሚሠሩት የኩፍርና የኃጢአት ሥራ ተሸልሞላቸዋል። ይህም በትንሣኤ ቀን በሠሩት ኃጢአት ምክንያት አሳማሚ ቅጣት እንዲቀበሉ ነው።

እንግዲህ ውድ ወንድሞቼ ሆይ! አላህ ልብን በኢማን ማሕየት ትልቅ ጸጋ ነው። ያ ብርሃን ሲገባ ሰውየው በሰዎች መካከል በግልጽ ማየት ይጀምራል፤ ሐቅንም ከባጥል ይለያል። ነገር ግን በጨለማ ውስጥ ያለው ሰው መጥፎ ሥራው ተሸልሞለት በጨለማው ውስጥ ይንከራተታል። ስለዚህ አላህ የሰጠንን የኢማን ብርሃን አጥብቀን እንያዝ፤ በእርሱም ተመርተን የአላህን መንገድ እንከተል። አላህ ሁላችንንም ከጨለማ ወደ ብርሃን ያውጣን፤ ልቦቻችንንም በኢማን ሕያው ያድርግልን። አሚን።