Surah Al-An'am — Aya 122

Ma’anonin Kalmomin:

• Mai tawa: wanda ya mutu a cikin kafirci da jahilci, ba shi da rai na gaskiya.
• Mun rayar da shi: mun shiryar da shi zuwa ga imani da kuma kyakkyawan aiki.
• Haske: imani da shiriya wanda yake haskaka masa hanya tsakanin gaskiya da ƙarya.
• Duhunni: kafirci, jahilci, da kuma zunubai waɗanda suke ruɗe mutum.

Fassarar Ayar:

Shin wanda ya kasance matacce a cikin duhun kafirci da jahilci, sa’an nan Muka rayar da shi ta hanyar shiryar da shi zuwa ga imani da kyakkyawan aiki, kuma Muka sanya masa haske na imani wanda yake tafiya da shi a tsakanin mutane yana ganin gaskiya da kuma bambance ta daga ƙarya — shin wannan zai iya zama kamar wanda yake cikin duhun kafirci da jahilci, wanda ba shi da hanyar fita daga gare su? A’a, ba za su ta’aba ba. Kamar yadda Muka ƙawata wa waɗannan kafirai ayyukansu na sharri, har suka ga suna da kyau, haka Muka ƙawata wa dukan kafirai ayyukansu na rashin imani da saɓo, don su ci gaba da zama a cikin ɓata, kuma za su sami sakamakon haka a ranar lahira.

Fa’idodin Darasin:

1. Imani shine rayuwa ta gaskiya; wanda ba shi da imani, ko da yana raye a jiki, to a matsayin matacce ne a ruhaniya.
2. Shiryar da Allah ita ce haske wanda yake nuna wa mutum hanya tsakanin gaskiya da ƙarya, kuma yana sa ya tafiya a tsakanin mutane da ƙarfin gaskiya.
3. Kafirci da jahilci duhuni ne masu yawa waɗanda suke ruɗe mutum, kuma ba shi da hanyar fita daga gare su sai da shiryar da Allah.
4. Allah yana ƙawata wa kafirai ayyukansu na sharri a matsayin jarrabawa, amma wannan ba ya rage musu laifi, domin suna da hankali da kuma shiriya da suka ƙi.
5. Wannan ayar tana ƙarfafa muminai su yi godiya ga Allah bisa ni’imar imani, kuma su yi ƙoƙari su yada hasken imani ga waɗanda suke cikin duhun kafirci.