Сураи Аль-Анам Оят 122 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Оё он касе, ки мурда буд ва Мо зиндааш сохтем…

Аль-Анам · 122/165

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Анам

أَوَمَن كَانَ مَيْتًا فَأَحْيَيْنَاهُ وَجَعَلْنَا لَهُ نُورًا يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ كَمَن مَّثَلُهُ فِي الظُّلُمَاتِ لَيْسَ بِخَارِجٍ مِّنْهَا ۚ كَذَٰلِكَ زُيِّنَ لِلْكَافِرِينَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ۝١٢٢

🔤 Transliteration

Awa man kaana maitan fa ahyainaahu wa ja`alnaa lahoo noorany yamshee bihee fin naasi kamamm masaluhoo fiz zulumaati laisa bikhaarijim minhaa; kazaalika zuyyina lilkaafireena maa kaanoo ya`maloon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Оё он касе, ки мурда буд ва Мо зиндааш сохтем ва нуре дар роҳаш доштем, то ба он дар миёни мардум роҳи худро биёбад, монанди касест, ки ба торикӣ гирифтор аст ва роҳи берун шуданро намедонад? Амалҳои кофирон дар назарашон инчунин ороста гардидааст!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

مَيْتًا: мурда — дар ин ҷо мақсад аз мурдагӣ, мурда будан дар гумроҳӣ ва куфр аст.
أَحْيَيْنَاهُ: зинда кардем — яъне бо ҳидоят ба имон дилашро зинда гардондем.
نُورًا: нур — яъне имон ва ҳидоят, ки роҳи ростро равшан мекунад.
يَمْشِي بِهِ: бо он роҳ меравад — яъне дар байни мардум бо роҳнамоии имон ҳаракат мекунад.
الظُّلُمَاتِ: торикиҳо — мақсад куфр, ҷаҳолат ва гумроҳист.
زُيِّنَ: ороста шуд, зебо нишон дода шуд.

Тафсири оят:

Оё касе, ки пеш аз ҳидояти Худо дар куфру гумроҳӣ мисли мурда буд ва мо дилашро бо имон зинда кардем ва барояш нури ҳидоят ато кардем, то дар миёни мардум бо он роҳи дурустро биёбад ва ҳақро аз ботил фарқ кунад, мисли касест, ки дар торикиҳои куфру ҷаҳолат афтодааст ва аз он ҳеҷ гоҳ берун шуда наметавонад? Ин ду ҳаргиз баробар нестанд. Ҳамчунон ки ин кофирон дар гумроҳӣ мондаанд ва амалҳои бади онҳо барояшон зебо нишон дода шудааст, барои кофирон низ аъмоли бадашон ороста гардидааст, то сазои онро дар рӯзи қиёмат бибинанд.

Фоидаҳои ин оят:

Имон ва ҳидоят зиндагии дил аст; касе ки аз куфру ҷаҳолат наҷот ёфтааст, бояд шукри ин неъматро ба ҷо оварад.
Нури имон роҳи ҳақро равшан мекунад ва инсонро аз гумроҳӣ муҳофизат менамояд.
Фарқи байни муъмин ва кофир бузург аст; муъмин дар равшанӣ қадам мезанад ва кофир дар торикии гумроҳӣ мемонад.
Худо барои кофирон амалҳои бадашонро зебо нишон медиҳад, ки ин ҳушдор аст барои ҳама, то аз ғуруру худписандӣ эҳтиёт кунанд.
Ин оят ба инсонҳо мефаҳмонад, ки танҳо бо ҳидояти Худо метавонанд аз торикии ҷаҳолат ба сӯи равшании имон бароянд ва ин роҳи наҷот аст.

📜 Оят 120-124 — Сураи Аль-Анам

120وَذَرُوا ظَاهِرَ الْإِثْمِ وَبَاطِنَهُ ۚ إِنَّ الَّذِينَ يَكْسِبُونَ الْإِثْمَ سَيُجْزَوْنَ بِمَا كَانُوا يَقْتَرِفُونَ

Ва гуноҳро, чӣ ошкор бошад ва чӣ пинҳон, тарк гӯед. Онон, ки гуноҳ мекунанд, ба ҷазои амалҳои худ хоҳанд расид!

121وَلَا تَأْكُلُوا مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَإِنَّهُ لَفِسْقٌ ۗ وَإِنَّ الشَّيَاطِينَ لَيُوحُونَ إِلَىٰ أَوْلِيَائِهِمْ لِيُجَادِلُوكُمْ ۖ وَإِنْ أَطَعْتُمُوهُمْ إِنَّكُمْ لَمُشْرِكُونَ

Аз забҳе, ки номи Худо бар он ёд нашудааст, нахӯред, ки худ нофармонист. Ва шаётин ба дӯстони худ ваҳй мекунанд, ки бо шумо муҷодала кунанд; агар аз онҳо пайравӣ кунед, аз мушриконед,

122أَوَمَن كَانَ مَيْتًا فَأَحْيَيْنَاهُ وَجَعَلْنَا لَهُ نُورًا يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ كَمَن مَّثَلُهُ فِي الظُّلُمَاتِ لَيْسَ بِخَارِجٍ مِّنْهَا ۚ كَذَٰلِكَ زُيِّنَ لِلْكَافِرِينَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

123وَكَذَٰلِكَ جَعَلْنَا فِي كُلِّ قَرْيَةٍ أَكَابِرَ مُجْرِمِيهَا لِيَمْكُرُوا فِيهَا ۖ وَمَا يَمْكُرُونَ إِلَّا بِأَنفُسِهِمْ وَمَا يَشْعُرُونَ

Ва ба ин тавр дар ҳар деҳае гунаҳкоронашонро бузургонашон қарор додем, то дар он ҷо макр кунанд, вале намедонанд, ки ҷуз бо худ макр намеварзанд.

124وَإِذَا جَاءَتْهُمْ آيَةٌ قَالُوا لَن نُّؤْمِنَ حَتَّىٰ نُؤْتَىٰ مِثْلَ مَا أُوتِيَ رُسُلُ اللَّهِ ۘ اللَّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسَالَتَهُ ۗ سَيُصِيبُ الَّذِينَ أَجْرَمُوا صَغَارٌ عِندَ اللَّهِ وَعَذَابٌ شَدِيدٌ بِمَا كَانُوا يَمْكُرُونَ

Чун ояе бар онҳо нозил шуд, гуфтанд, ки мо имон намеоварем, то он гоҳ, ки ҳар чӣ ба паёмбарони Худо дода шуда, ба мо низ дода шавад. Бигӯ «Худо донотар аст, ки рисолати худро дар куҷо қарор диҳад. Ба зудӣ ба гунаҳгорон ба ҷазои макре, ки мекарданд, аз ҷониби Худо хориву азобе сахт хоҳад расид!»

← Оят 121 📖 Аль-Анам Оят 123 →

Аль-АнамФеҳристи Қуръон

165Оят

MeccanRevelation

122Оят

Тарҷума — Аль-Анам 122

Сураи Аль-Анам Оят 122 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Оё он касе, ки мурда буд ва Мо зиндааш сохтем…

Сураи Оят 122/165 — Сураи Аль-Анам الأنعام (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Анам Гӯш кун, Сураи Аль-Анам Тарҷума, Сураи Аль-Анам mp3, Сураи Аль-Анам pdf. Оят 120–124. Ба Тоҷикӣ: Русский.