Ənam surəsi — Ayə 122

Kəlmələrin mənaları:

• Meyyitən (مَيْتًا): Kafirlik və cəhalət içində ölü vəziyyətdə olan.
• Əhyeynāhü (أَحْيَيْنَاهُ): Onu imanla diriltdik, hidayət verdik.
• Nuran (نُورًا): İman nuru, hidayət işığı.
• Zulümat (الظُّلُمَاتِ): Küfr, cəhalət və günah qaranlıqları.
• Züyyine (زُيِّنَ): Gözəl göstərildi, bəzədildi.

Təfsir:

Bu mübarək ayədə Uca Allah möminlə kafirin fərqini gözəl bir məsəllə izah edir. Allah buyurur: "Məgər ölü ikən diriltdiyimiz, ona insanlar arasında gəzərkən işıq saçan bir nur verib, onunla haqqı batildən ayıran şəxs, zülmətlər içində qalıb oradan çıxa bilməyən kimsə ilə eyni ola bilərmi?"

Burada "ölü" dedikdə, küfr və cəhalət bataqlığında boğulan, haqqı görməyən, hidayət yolunu tapa bilməyən insan nəzərdə tutulur. Allah o bədbəxt insana iman və hidayət bəxş edərək onu dirildir, ona elə bir nur verir ki, bu nurla o, insanlar arasında haqqı batildən, doğrunu yanlışdan ayırd edərək yaşayır. Bu nur sayəsində onun qəlbi aydınlanır, əməlləri islah olur və o, xeyir yolunda addımlayır.

Digər tərəfdən, kafir insan isə küfr, cəhalət və günah qaranlıqları içində qalıb oradan çıxa bilməyən, yolu itirmiş, çaşqın bir vəziyyətdədir. Onun üçün bütün yollar bağlıdır, heç bir çıxış yolu tapa bilmir. Bu iki insan heç vaxt eyni ola bilməz! Biri işıq içində, digəri zülmət içindədir.

Ayənin sonunda Allah buyurur ki, kafirlərə öz əməlləri gözəl göstərilmişdir. Onların şirk, küfr və günah əməlləri özlərinə cazibəli və gözəl görünür. Bu, onların cəhaləti və inadkarlığı səbəbindəndir. Onlar öz pis əməllərini yaxşı hesab edirlər və buna görə də haqqı qəbul etmirlər.

Bu ayədən bizə böyük bir dərs var: İman həyatdır, küfr isə ölümdür. İman qəlbi dirildir, gözü açır, insana doğru yolu göstərir. Küfr isə qəlbi öldürür, insanı zülmətlərdə qoyur. Ey Allahın bəndələri! Allahın bizə bəxş etdiyi iman nurunu qoruyun və bu nurla yaşayın. Bu nur sayəsində biz dünyada xoşbəxt, axirətdə isə nicat tapacağıq. Allah hamımızı bu nurdan ayırmasın, qəlblərimizi imanla diriltməyə davam etsin! Amin!