Сураи Аль-Анам Оят 121 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Аз забҳе, ки номи Худо бар он ёд нашудааст, нахӯред,…

Аль-Анам · 121/165

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Анам

وَلَا تَأْكُلُوا مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَإِنَّهُ لَفِسْقٌ ۗ وَإِنَّ الشَّيَاطِينَ لَيُوحُونَ إِلَىٰ أَوْلِيَائِهِمْ لِيُجَادِلُوكُمْ ۖ وَإِنْ أَطَعْتُمُوهُمْ إِنَّكُمْ لَمُشْرِكُونَ ۝١٢١

🔤 Transliteration

Wa laa taakuloo mimaa lam yuzkaris mullaahi `alaihi wa innahoo lafisq; wa innash Shayaateena la yoohoona ilaaa awliyaaa`ihim liyujaadilookum wa in ata`tumoohum innnakum lamushrikoon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Аз забҳе, ки номи Худо бар он ёд нашудааст, нахӯред, ки худ нофармонист. Ва шаётин ба дӯстони худ ваҳй мекунанд, ки бо шумо муҷодала кунанд; агар аз онҳо пайравӣ кунед, аз мушриконед,

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои мушкили оят:

«لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ»: он чизе ки ҳангоми забҳ кардан номи Аллоҳ зикр нашудааст.
«لَفِسْقٌ»: гуноҳи бузург ва берун рафтан аз тоъати Аллоҳ.
«لَيُوحُونَ»: васваса мекунанд ва ба дили касон меандозанд.
«أَوْلِيَائِهِمْ»: дӯстон ва пайравони онҳо аз мушрикон.
«لِيُجَادِلُوكُمْ»: то бо шумо баҳсу ҷидол кунанд.
«لَمُشْرِكُونَ»: шумо ҳам монанди онҳо дар ширк хоҳед буд.

Тафсири оят:

Аллоҳи таъоло ба бандагони мусулмон фармон медиҳад, ки аз он чизҳое ки ҳангоми забҳ номи Аллоҳ бар онҳо зикр нашудааст, нахӯранд. Инҳо мисли мурдор, ё он чизҳое ки барои бутҳо ва ҷинҳо забҳ шудаанд, ва ғайраҳо. Ва бешак, хӯрдани ин гуна чизҳо гуноҳи бузург ва берун рафтан аз тоъати Аллоҳ аст.

Сипас Аллоҳ хабар медиҳад, ки шаётин — ҳам аз ҷин ва ҳам аз инс — ба дӯстон ва пайравони худ васваса мекунанд ва шубҳаҳо меандозанд, то ки онҳо бо шумо мусулмонҳо баҳсу ҷидол кунанд. Онҳо мегӯянд: «Шумо он чизеро ки худатон ё ҳайвоноти шикорӣ куштаанд, мехӯред, аммо он чизеро ки Аллоҳ куштааст (яъне мурдорро), тарк мекунед?» Ин сухани онҳо шубҳае беасос аст, ки мехоҳанд бо он мурдорро ҳалол нишон диҳанд.

Ва агар шумо — эй мусулмонон — дар ҳал кардани мурдор ва он чизҳое ки Аллоҳ ҳаром кардааст, ба онҳо итоат кунед, пас шумо ва онҳо дар ширк баробар хоҳед буд. Зеро ҳалол кардани он чизе ки Аллоҳ ҳаром кардааст ва ҳаром кардани он чизе ки Аллоҳ ҳалол кардааст, худ ширк аст ва ба маънои он аст, ки кас барои худ ҳуқуқи ташреъ ва қонунгузорӣ қоил мешавад, ки ин танҳо ҳаққи Аллоҳ аст.

Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд ва одамонро ба ислом ва Қуръон меҳрубон мекунанд:

Ислом дини покизагӣ ва ҳалолхӯрӣ аст. Аллоҳ бандагони худро аз ҳар чизе ки барои ҷисм ва рӯҳ зарар дорад, нигоҳ медорад.
Дар ин оят Аллоҳ мусулмононро аз пайравӣ кардани шубҳаҳои душманони ислом огоҳ мекунад, то ки дар дом ҷидол ва гумроҳӣ наафтанд.
Итоат кардан ба душманони ислом дар ҳалол кардани ҳаром, боиси ширк мешавад. Ин нишон медиҳад, ки ислом дини тавҳид аст ва ҳамаи ҳукмҳо танҳо аз ҷониби Аллоҳ сурат мегирад.
Қуръон китоби ҳидоят аст, ки роҳи дурустро аз роҳи гумроҳӣ ҷудо мекунад ва ба инсон ҳурмати худ ва ҷамъияти худро нигоҳ медорад.
Пайравии дастурҳои Қуръон сабаби саодати дунё ва охират мегардад ва инсонро аз ҳар гуна шубҳа ва васвасаи шайтонӣ эмин медорад.

📜 Оят 119-123 — Сураи Аль-Анам

119وَمَا لَكُمْ أَلَّا تَأْكُلُوا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَقَدْ فَصَّلَ لَكُم مَّا حَرَّمَ عَلَيْكُمْ إِلَّا مَا اضْطُرِرْتُمْ إِلَيْهِ ۗ وَإِنَّ كَثِيرًا لَّيُضِلُّونَ بِأَهْوَائِهِم بِغَيْرِ عِلْمٍ ۗ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُعْتَدِينَ

Чаро аз он чӣ номи Худо бар он ёд шудааст, намехӯред ва Худо чизҳоеро, ки бар шумо ҳаром шудааст, батафсил баён кардааст, ғайри он гоҳ ки ночор гардед? Бисёре бе ҳеҷ донише, дигаронро гумроҳи гумонҳои худ кунанд. Албатта Парвардигори ту ба таҷовузкорон аз ҳад донотар аст!

120وَذَرُوا ظَاهِرَ الْإِثْمِ وَبَاطِنَهُ ۚ إِنَّ الَّذِينَ يَكْسِبُونَ الْإِثْمَ سَيُجْزَوْنَ بِمَا كَانُوا يَقْتَرِفُونَ

Ва гуноҳро, чӣ ошкор бошад ва чӣ пинҳон, тарк гӯед. Онон, ки гуноҳ мекунанд, ба ҷазои амалҳои худ хоҳанд расид!

121وَلَا تَأْكُلُوا مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَإِنَّهُ لَفِسْقٌ ۗ وَإِنَّ الشَّيَاطِينَ لَيُوحُونَ إِلَىٰ أَوْلِيَائِهِمْ لِيُجَادِلُوكُمْ ۖ وَإِنْ أَطَعْتُمُوهُمْ إِنَّكُمْ لَمُشْرِكُونَ

122أَوَمَن كَانَ مَيْتًا فَأَحْيَيْنَاهُ وَجَعَلْنَا لَهُ نُورًا يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ كَمَن مَّثَلُهُ فِي الظُّلُمَاتِ لَيْسَ بِخَارِجٍ مِّنْهَا ۚ كَذَٰلِكَ زُيِّنَ لِلْكَافِرِينَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

Оё он касе, ки мурда буд ва Мо зиндааш сохтем ва нуре дар роҳаш доштем, то ба он дар миёни мардум роҳи худро биёбад, монанди касест, ки ба торикӣ гирифтор аст ва роҳи берун шуданро намедонад? Амалҳои кофирон дар назарашон инчунин ороста гардидааст!

123وَكَذَٰلِكَ جَعَلْنَا فِي كُلِّ قَرْيَةٍ أَكَابِرَ مُجْرِمِيهَا لِيَمْكُرُوا فِيهَا ۖ وَمَا يَمْكُرُونَ إِلَّا بِأَنفُسِهِمْ وَمَا يَشْعُرُونَ

Ва ба ин тавр дар ҳар деҳае гунаҳкоронашонро бузургонашон қарор додем, то дар он ҷо макр кунанд, вале намедонанд, ки ҷуз бо худ макр намеварзанд.

← Оят 120 📖 Аль-Анам Оят 122 →

Аль-АнамФеҳристи Қуръон

165Оят

MeccanRevelation

121Оят

Тарҷума — Аль-Анам 121

Сураи Аль-Анам Оят 121 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Аз забҳе, ки номи Худо бар он ёд нашудааст, нахӯред,…

Сураи Оят 121/165 — Сураи Аль-Анам الأنعام (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Анам Гӯш кун, Сураи Аль-Анам Тарҷума, Сураи Аль-Анам mp3, Сураи Аль-Анам pdf. Оят 119–123. Ба Тоҷикӣ: Русский.