انعام · 150/165
ترجمو لکڻ — سوره انعام
قُلْ هَلُمَّ شُهَدَاءَكُمُ الَّذِينَ يَشْهَدُونَ أَنَّ اللَّهَ حَرَّمَ هَٰذَا ۖ فَإِن شَهِدُوا فَلَا تَشْهَدْ مَعَهُمْ ۚ وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَالَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ وَهُم بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُونَ ۝١٥٠
Qul halumma shuhadaaa`akumul lazeena yash hadoona annal laaha harrama haazaa fa in shahidoo falaa tashhad ma`ahum; wa laa tattabi` ahwaaa`al lazeena kazzaboo bi Aayaatinaa wallazeena laa yu`minoona bil Aakhirati wa hum bi Rabbihim ya`diloon
📖 سنڌيءَ ۾
(اي پيغمبر کين) چؤ ته پنھنجن شاھدن کي سڏيو جيڪي شاھدي ڏين ته (تون) انھن سان شاھدي نه ڏي، ۽ جن اسان جي آيتن کي ڪُوڙ ڄاتو ۽ جيڪي آخرت کي نه مڃيندا آھن تن جي چوڻ تي نه ھل ۽ اُھي پنھنجي پالڻھار سان ٻـين کي برابر ڪن ٿا.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

ترجمو — Tafsir

1) ڪجهه لفظن جي معنيٰ ۽ وضاحت:

  • هَلُمَّ: هي هڪ اهڙو لفظ آهي جيڪو ڪنهن کي سڏڻ ۽ گهرڻ لاءِ استعمال ٿيندو آهي، يعني ”اچو“، ”حاضر ڪريو“.
  • شُهَدَاءَكُمُ: يعني پنهنجا اهڙا ماڻهو آڻيو جيڪي شاهد ٿي بيهن.
  • فَلَا تَشْهَدْ مَعَهُمْ: يعني تون سندن شهادت کي قبول نه ڪر ۽ ساڻن ان ڳالهه ۾ شامل نه ٿي.
  • أَهْوَاءَ: جمع آهي ”هَوَيٰ“ جي، معنيٰ نفساني خواهشون، من ۾ پيدا ٿيندڙ اهڙيون خواهشون جيڪي علم ۽ دليل جي بنياد تي نه هجن.
  • يَعْدِلُونَ: هي لفظ ”عَدَلَ“ مان نڪتل آهي، هتي معنيٰ آهي ”شريڪ ڪرڻ“، يعني الله سان ٻين کي برابر ۽ شريڪ بڻائڻ.

2) آيت جي تفسير:

اي نبي! تون انهن مشرڪن کي چئو ته جيڪي شيون اوهان پاڻ تي حرام ڪيون آهن، انهن بابت پنهنجا اهڙا ماڻهو آڻيو جيڪي شهادت ڏين ته الله تعاليٰ واقعي ئي اهي شيون حرام ڪيون آهن. جيڪڏهن اهي ماڻهو اوهان جي سامهون اچي اهڙي شهادت ڏين ته تون انهن جي شهادت کي سچ نه سمجهه، ڇاڪاڻ ته اها شهادت ڪوڙي ۽ ٺاهي ٺوڪي هوندي، ۽ اهي پنهنجي خواهشن جي پيروي ڪندي اهڙي ڳالهه ڪري رهيا هوندا. تون انهن جي خواهشن جي پيروي هرگز نه ڪر، اهي اهڙا ماڻهو آهن جن اسان جي آيتن کي ڪوڙ ڄاتو ۽ اهي آخرت تي به ايمان نه ٿا رکن، ۽ اهي پنهنجي رب سان ٻين کي شريڪ ۽ برابر بڻائين ٿا. اهڙن ماڻهن جي خواهشن جي پيروي ڪرڻ ۽ سندن ڳالهه مڃڻ ڪنهن به طرح مناسب ناهي، ڇاڪاڻ ته اهي پاڻ گمراهي ۾ مبتلا آهن ۽ ٻين کي به گمراهه ڪرڻ ٿا چاهين.

3) هن آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا ۽ سبق:

  • دين ۾ خواهشن جي پيروي نه ڪرڻ: هي آيت اسان کي سيکاريندي آهي ته دين جي معاملن ۾ پنهنجي من جي خواهش ۽ پسند جي پيروي نه ڪجي، بلڪه الله ۽ سندس رسول جي حڪمن جي تابعداري ڪجي.
  • حلال ۽ حرام جو اختيار صرف الله جو آهي: ڪنهن به انسان کي اهو حق ناهي ته پاڻ مرادو ڪنهن شيءِ کي حلال يا حرام قرار ڏئي، ڇاڪاڻ ته حلال ۽ حرام جو فيصلو صرف الله تعاليٰ جو آهي.
  • ڪوڙي شهادت کان بچڻ: آيت اسان کي خبردار ڪري ٿي ته ڪوڙي ۽ بي بنياد شهادت کي قبول نه ڪجي، ۽ اهڙن ماڻهن جي ڳالهه تي ڪن نه ڌريجي جيڪي پنهنجي خواهشن جي بنياد تي ڳالهيون ڪن ٿا.
  • آخرت تي ايمان جي اهميت: آيت ٻڌائي ٿي ته آخرت تي ايمان رکڻ ۽ ان لاءِ عمل ڪرڻ ئي سچي ڪاميابي جو رستو آهي، ۽ جيڪي آخرت کي نه ٿا مڃين، اهي اڪثر غلط ۽ گمراهه ڪندڙ ڳالهين ۾ ئي مبتلا رهندا آهن.
  • شرڪ کان پاڪ رهڻ: آيت اسان کي سکڻ جو سبق ڏئي ٿي ته الله سان ڪنهن کي به شريڪ نه ڪجي، ۽ صرف انهيءَ هڪ الله جي عبادت ڪجي، ڇاڪاڻ ته اهو ئي سڌو ۽ صحيح رستو آهي.
  • اسلام جي سچائي ۽ قرآن جي هدايت: هي آيت اسان کي ڏيکاري ٿي ته قرآن مجيد ڪيترو نه سچو ۽ هدايت ڪندڙ آهي، جو اهو اسان کي هر قسم جي گمراهي ۽ خواهشن جي پيروي کان بچڻ جي تعليم ڏئي ٿو ۽ اسان کي صحيح رستي تي هلڻ جي ترغيب ڏئي ٿو.


📜 آيت 148-152 — سوره انعام

148سَيَقُولُ الَّذِينَ أَشْرَكُوا لَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا أَشْرَكْنَا وَلَا آبَاؤُنَا وَلَا حَرَّمْنَا مِن شَيْءٍ ۚ كَذَٰلِكَ كَذَّبَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ حَتَّىٰ ذَاقُوا بَأْسَنَا ۗ قُلْ هَلْ عِندَكُم مِّنْ عِلْمٍ فَتُخْرِجُوهُ لَنَا ۖ إِن تَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ وَإِنْ أَنتُمْ إِلَّا تَخْرُصُونَ
مشرڪ سگھو چوندا ته جي الله گھري ھا ته نڪي اسين شرڪ ڪريون ھا ۽ نڪي اسان جا اَبا ڏاڏا (شرڪ ڪن ھا) ۽ نڪي اسين ڪا شيء حرام ڪريون ھا، اھڙي طرح کانئن جيڪي اڳ ھوا تن به ڪوڙ ڀانيو ايتري قدر جو اسان جي سزا (جو مزو) چکيائون، (اي پيغمبر کين) چؤ ته اوھان وٽ ڪو دليل آھي ته اُھو اسان لاءِ ڪڍي آڻين، (اوھين) رڳو گمان تي ھلندا آھيو ۽ اوھين رڳو اٽڪل ھڻندا آھيو.
149قُلْ فَلِلَّهِ الْحُجَّةُ الْبَالِغَةُ ۖ فَلَوْ شَاءَ لَهَدَاكُمْ أَجْمَعِينَ
(اي پيغمبر کين) چؤ ته الله جي حُجّت مُحڪم آھي، جيڪڏھن گھري ھا ته ضرور اوھان مڙني کي سڌو رستو ڏيکاري ھا.
150قُلْ هَلُمَّ شُهَدَاءَكُمُ الَّذِينَ يَشْهَدُونَ أَنَّ اللَّهَ حَرَّمَ هَٰذَا ۖ فَإِن شَهِدُوا فَلَا تَشْهَدْ مَعَهُمْ ۚ وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَالَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ وَهُم بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُونَ
(اي پيغمبر کين) چؤ ته پنھنجن شاھدن کي سڏيو جيڪي شاھدي ڏين ته (تون) انھن سان شاھدي نه ڏي، ۽ جن اسان جي آيتن کي ڪُوڙ ڄاتو ۽ جيڪي آخرت کي نه مڃيندا آھن تن جي چوڻ تي نه ھل ۽ اُھي پنھنجي پالڻھار سان ٻـين کي برابر ڪن ٿا.
151۞ قُلْ تَعَالَوْا أَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ ۖ أَلَّا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا ۖ وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا ۖ وَلَا تَقْتُلُوا أَوْلَادَكُم مِّنْ إِمْلَاقٍ ۖ نَّحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَإِيَّاهُمْ ۖ وَلَا تَقْرَبُوا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ ۖ وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ ۚ ذَٰلِكُمْ وَصَّاكُم بِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ
(اي پيغمبر کين) چؤ ته اوھان جي پالڻھار اوھان تي جيڪي حرام ڪيو آھي سو اچو ته آءٌ پڙھي ٻُڌايان (اُھو ھيء آھي ته) اوھين ڪنھن شيء کي ساڻس شريڪ نه ڪريو ۽ ماءُ پيءُ سان چڱائي ڪريو، ۽ اوھين پنھنجي اولاد کي سڃائي سببان نه ڪُھو، اسين اوھانکي (به) ۽ خاص انھن کي (به) روزي ڏيندا آھيون، ۽ بي حيائي جي ڪمن مان جيڪي پڌرو ھجي ۽ جيڪي ڳجھو ھجي تنھن (سڀ) کي (اوھين) ويجھا نه وڃو، ۽ نڪي (اھڙي) ماڻھوءَ کي ماريو جنھنجو مارڻ حق (شرعي قانون) کانسواءِ الله حرام ڪيو ھجي، اِھو (حُڪم) آھي جيڪو الله اوھان کي ڏنو آھي ته اوھين سمجھو.
152وَلَا تَقْرَبُوا مَالَ الْيَتِيمِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ حَتَّىٰ يَبْلُغَ أَشُدَّهُ ۖ وَأَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيزَانَ بِالْقِسْطِ ۖ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا ۖ وَإِذَا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبَىٰ ۖ وَبِعَهْدِ اللَّهِ أَوْفُوا ۚ ذَٰلِكُمْ وَصَّاكُم بِهِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ
۽ جيڪا (واٽ) بلڪل چڱي ھجي تنھن کانسواءِ ٻيءَ طرح سان يتيم جي مال کي ويجھا نه وڃو جيسين اُھو پنھنجي جوانيءَ کي پھچي، ۽ ماپ ۽ تور انصاف سان پُوري ڏيو وٺو، اسين ڪنھن ماڻھوءَ کي سندس وس کان (وڌيڪ) تڪليف نه ٿا ڏيون، ۽ جڏھن اوھين (پاڻ ۾) ڳالھايو تڏھن انصاف سان ھلو جيتوڻيڪ مائٽي وارو ھجي، ۽ الله جو انجام پاڙيو، اھو (حُڪم) اوھان کي ڏنو اٿس ته مانَ اوھين نصيحت وٺو.
انعامقرآن فهرست
165آيت
MeccanRevelation
150آيت

ترجمو — انعام 150

سوره انعام آيت 150 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : (اي پيغمبر کين) چؤ ته پنھنجن شاھدن کي سڏيو جيڪي…

سوره آيت 150/165 — سوره انعام الأنعام (Meccan). پڙهو ٻڌو ترجمو (سنڌي). ٻڌو: سوره انعام ٻڌو, سوره انعام ترجمو, سوره انعام mp3, سوره انعام pdf. آيت 148–152. سنڌيءَ ۾: اردو.





قرآن ڪريم


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers