Surah Al-An'am — Talata 164

Paliwanag ng mga Salita:

• Aghayru Allahi abghi rabban: Maghahanap ba ako ng ibang panginoon bukod kay Allah?
• Wala taziru waziratun wizra ukhra: Walang sinumang maydala ng pasanin ang magdadala ng pasanin ng iba.
• Wizr: Ang bigat o pasanin ng kasalanan.
• Tukhtalifun: Ang inyong pinagkakaiba-ibahan tungkol sa relihiyon at paniniwala.

Interpretasyon ng Talata:

Sabihin mo, O Propeta, sa mga tagapagsamba ng mga diyus-diyosan na nag-aanyaya sa iyo na bumalik sa kanilang relihiyon: "Maghahanap ba ako ng ibang panginoon bukod kay Allah samantalang Siya ang Panginoon ng lahat ng bagay, ang Lumikha sa kanila, ang Nagmamay-ari sa kanila, at ang Namamahala sa kanilang mga gawain?" Walang sinuman maliban sa Kanya ang karapat-dapat sambahin at gawing panginoon. Kung gayon, paano ako hihingi ng ibang panginoon bukod sa Kanya samantalang ang lahat ng iba pa sa Kanya ay mga nilikha at mga alipin na katulad ko, hindi karapat-dapat sa pagka-Diyos?

Pagkatapos, itinuro ng Allah sa Kanyang mga lingkod na ang bawat tao ay may pananagutan sa kanyang sariling mga gawa: sinumang gumawa ng kasalanan, ang kaparusahan nito ay sa kanya lamang, at walang sinumang makapaglilipat ng kanyang kasalanan sa iba. Walang sinumang maydala ng kasalanan ang magdadala ng kasalanan ng iba. Ito ay katarungan ng Allah sa Kanyang mga nilikha.

Pagkatapos nito, ang lahat ay babalik sa Allah sa Araw ng Pagkabuhay na Mag-uli, at Kanyang sasabihin sa inyo ang katotohanan ng inyong pinagkaiba-ibahan sa relihiyon, at Kanyang gagantihan ang bawat isa ayon sa kanyang ginawa: ang matuwid ay gagantihan ng mabuti, at ang masama ay gagantihan ng masama.

Mga Aral na Makukuha sa Talata:

1. Ang pagiging TAUHID (pagiging kaisa ng Allah) ay ang pundasyon ng pananampalataya; ang puso ay hindi dapat kumiling sa anumang diyos maliban sa Allah, sapagkat Siya ang Panginoon ng lahat ng bagay.
2. Ang katarungan ng Allah ay ganap; walang sinuman ang mananagot sa kasalanan ng iba, at walang sinuman ang makapagliligtas sa iba sa kaparusahan ng Allah.
3. Ang Araw ng Paghuhukom ay tiyak na darating, at doon ay malalaman ang katotohanan ng lahat ng pinagkaiba-ibahan; kaya dapat magmadali ang tao sa pagsunod sa katotohanan bago pa man dumating ang araw na iyon.
4. Ang pag-asa at takot ay dapat magkasama sa puso ng mananampalataya: pag-asa sa awa ng Allah at takot sa Kanyang katarungan, at pagsisikap na mapalapit sa Kanya sa pamamagitan ng mabubuting gawa.