Surah Al-An'am — Talata 163

Ipagbadya (o Muhammad): “Katotohanan, ang aking Panginoon ay namatnubay sa akin sa tuwid na landas, isang tuwid na pananampalataya, ang pananampalataya ni Abraham, na Hanifan (ang paniniwala sa Kaisahan ni Allah at wala ng iba pang diyos na karapat-dapat pag-ukulan ng pagsamba maliban sa Kanya [Allah]), at siya kailanman ay hindi napabilang sa lipon ng mga sumamba sa iba maliban pa kay Allah.”

Ipagbadya (O Muhammad): “Katotohanan, ang aking dalangin, ang aking pagtitiis, ang aking pamumuhay, ang aking pagkamatay ay para kay Allah, ang Panginoon ng lahat ng mga nilalang.”

Ipagbadya: “Ako baga’y maghahanap ng isang Panginoon na iba pa kay Allah, samantalang Siya ang Panginoon ng lahat ng bagay? walang sinumang tao ang magkakamit ng anumang (kasalanan) maliban na ito ay sa kanya (lamang) nakaukol (may pananagutan), at walang sinumang may dala ng mga pasanin ang magdadala ng pasanin ng iba. At sa huli, sa inyong Panginoon ang inyong pagbabalik, at Kanyang ipapaalam sa inyo ang mga bagay na hindi ninyo pinagkakasunduan.”

At Siya ang gumawa sa inyo sa maraming sali’t saling lahi, na nagpapalit sa bawat isa (sa mga henerasyon) sa kalupaan. At kayo ay Kanyang itinaas sa maraming antas, ang ilan ay nakakaangat sa iba, upang kayo ay Kanyang masubukan sa mga bagay na ipinagkaloob Niya sa inyo. Katiyakan, ang inyong Panginoon ay maagap sa pagganti, at katiyakang Siya ay Lagi nang Nagpapatawad, ang Pinakamaawain