Suurah Al-An'aam — Aayad 165

Macnaha Erayada:

• Khalaa'if (خَلَائِف): waa jamac (wadar) ee erayga "khaliif", oo macneheedu yahay kuwa meesha ka hadhay ama kuwa la dhigay meel kuwa kale.
• Darajaat (دَرَجَات): waa heerar kala sarreeya oo ay dadku ku kala duwan yihiin.
• Yabluwakum (لِيَبْلُوَكُمْ): waa inuu imtixaano oo tijaabiyo.

Tafsiirka Aayadda:

Eebbe weeye kan idinka dhigay kuwa dhulka u hadhay (khulafaa) kuwii idinka horreeyay, isagoo idin dejiyay dhulka si aad u camirtaan oo aad u caabuddaan isaga, sida uu uga horreeyay ummadihii hore. Wuxuuna Eebbe qaarkiin ka sarreeyay qaar kale heerar kala duwan – sida xoolaha, cilmiga, xoogga iyo waxyaabaha kale – si uu idiinku imtixaano waxa uu idin siiyay, si loo muujiyo kan shukriya oo Eebbe u mahadnaqa iyo kan gaalowda oo nicmada diida.

Dabadeed Eebbe wuxuu ugu digayaa Nabiga (SCW) iyo ummaddiisa oo yidhi: Rabbi-gaa aad buu ugu degdeg badanyahay ciqaabtiisa kuwa ka gaalowda oo caasiya, maxaa yeelay wax kasta oo imanaya waa u dhawaaday. Laakiin isla Eebbe waa danbi dhaaf badan oo naxariis badan, wuxuuna u dhaafaa dadka toobad keena, rumeeya, oo camal fiican fala.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Dadku waa khulafaa Eebbe ee dhulka, sidaas darteed waa inay u camiraan dhulka si waafaqsan sharciga Eebbe, ma aha inay fasaadiyaan.
2. Kala duwanaanshaha dadka ee heerarka nolosha waa imtixaan Eebbe, ma aha wax lagu faano ama lagu dhibo dadka kale, ee waa in loo isticmaalo wanaagga.
3. Eebbe waa degdeg badnaa ciqaabtiisa, sidaas darteed qofku waa inuu ka digtoonaado xadgudubka, isla markaana uu u soo noqdo Eebbe toobad marka uu gafo.
4. Naxariista Eebbe aad bay u ballaadhan tahay, waxayna ka horraysaa ciqaabtiisa, sidaas darteed qofku waa inuu waligiis ka quusan maayo rajadii Eebbe, oo uu ku dadaalo camal fiican.