Аль-Анам · 6/165
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Анам
أَلَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنَا مِن قَبْلِهِم مِّن قَرْنٍ مَّكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ مَا لَمْ نُمَكِّن لَّكُمْ وَأَرْسَلْنَا السَّمَاءَ عَلَيْهِم مِّدْرَارًا وَجَعَلْنَا الْأَنْهَارَ تَجْرِي مِن تَحْتِهِمْ فَأَهْلَكْنَاهُم بِذُنُوبِهِمْ وَأَنشَأْنَا مِن بَعْدِهِمْ قَرْنًا آخَرِينَ ۝٦
Alam yaraw kam ahlaknaa min qablihim min qarnim makkannaahum fil ardi maa lam numakkil lakum wa arsalnas samaaa`a `alaihim midraaranw wa ja`alnal anhaara tajree min tahtihim fa ahlak naahum bizunoobihim wa anshaanaa mim ba`dihim qarnan aakhareen
📖 Ба Тоҷикӣ
Оё надидаанд, ки пеш аз онҳо чӣ мардумеро ҳалок кардаем? Мардуме, ки дар, замин қудраташон дода будем, ончунон қудрате, ки ба шумо надодаем. Ва барояшон аз осмон боронҳои пайдарпай фиристодем ва рӯдҳо аз зери пояшон равон сохтем. Он гоҳ ба ҷазои гуноҳонашон ҳалокашон кардем ва пас аз онҳо мардуме дигар падид овардем.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳои душворфаҳм:

— «Қарн»: насл, гурӯҳи мардуме, ки дар як замон зиндагӣ кардаанд.

— «Макканноҳум»: ба онҳо қудрату имконият додем, пойдорӣ бахшидем.

— «Мидророн»: боришоти пайваста ва фаровон.

— «Аншаъно»: офаридем, ба вуҷуд овардем.

  1. Тафсири оят:

Оё ин кофирон надидаанд ва намедонанд, ки пеш аз онҳо чӣ гуна наслҳоро ҳалок кардем? Ба он наслҳо дар замин чунон қудрату имконият дода будем, ки ба шумо надодаем. Ба онҳо борони фаровон фиристодем ва дар зери хонаҳояшон дарёҳо равон сохтем. Онҳо дар неъматҳо ғарқ буданд, аммо ба Худо куфр варзиданд ва паёмбаронро дурӯғ шумориданд. Пас, ба сабаби гуноҳҳояшон онҳоро ҳалок кардем ва баъд аз онҳо наслҳои дигареро ба вуҷуд овардем, ки ҷои онҳоро гирифтанд.

Ин оят сарнавишти умумҳои гузаштаро ёдовар мешавад, то мардуми Макка аз ғурур ва худписандӣ даст кашанд. Худованд ба онҳо қудрат, сарват ва неъматҳои зиёд дода буд — борони пайваста ва дарёҳои равон, ки ҳаёти онҳоро обод мекард. Аммо онҳо ин неъматҳоро барои шукргузорӣ истифода накарданд, балки ба гуноҳ ва ношукрӣ рӯй оварданд. Натиҷа ин буд, ки Худованд онҳоро ба сабаби гуноҳҳояшон нест кард ва ба ҷои онҳо наслҳои навро ба вуҷуд овард.

  1. Фоидаҳои ин оят:

— Ин оят моро огоҳ мекунад, ки неъматҳои дунё нишонаи ризои Худо нест; баъзан Худованд ба бандагони ношукр низ неъмат медиҳад, то онҳоро имтиҳон кунад.

— Ҳар гуноҳ ва ношукрӣ оқибати бад дорад; таърихи умумҳои гузашта гувоҳи ин аст.

— Худованд одил аст ва ҳеҷ гуноҳеро бе ҷазо намегузорад.

— Ин оят моро ба шукргузорӣ, итоат ва тавба даъват мекунад, то аз сарнавишти умумҳои ҳалокшуда ибрат гирем.

— Худованд қодир аст наслҳоро иваз кунад ва ба ҷои мардуми ношукр мардуми дигарро биёрад; пас бояд ҳамеша ба Худо рӯ оварем ва аз Ӯ фармонбардорӣ кунем.



📜 Оят 4-8 — Сураи Аль-Анам

4وَمَا تَأْتِيهِم مِّنْ آيَةٍ مِّنْ آيَاتِ رَبِّهِمْ إِلَّا كَانُوا عَنْهَا مُعْرِضِينَ
Ва ҳеҷ ояе аз оёти Парвардигорашон барояшон нозил нашуд, ҷуз он ки аз он рӯйгардон шуданд!
5فَقَدْ كَذَّبُوا بِالْحَقِّ لَمَّا جَاءَهُمْ ۖ فَسَوْفَ يَأْتِيهِمْ أَنبَاءُ مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ
Чун сухани ҳақ бар онҳо арза шуд, дурӯғ бароварданд. Пас ба зудӣ хабари чизҳое, ки масхараашон мекарданд, ба онҳо хоҳад расид.
6أَلَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنَا مِن قَبْلِهِم مِّن قَرْنٍ مَّكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ مَا لَمْ نُمَكِّن لَّكُمْ وَأَرْسَلْنَا السَّمَاءَ عَلَيْهِم مِّدْرَارًا وَجَعَلْنَا الْأَنْهَارَ تَجْرِي مِن تَحْتِهِمْ فَأَهْلَكْنَاهُم بِذُنُوبِهِمْ وَأَنشَأْنَا مِن بَعْدِهِمْ قَرْنًا آخَرِينَ
Оё надидаанд, ки пеш аз онҳо чӣ мардумеро ҳалок кардаем? Мардуме, ки дар, замин қудраташон дода будем, ончунон қудрате, ки ба шумо надодаем. Ва барояшон аз осмон боронҳои пайдарпай фиристодем ва рӯдҳо аз зери пояшон равон сохтем. Он гоҳ ба ҷазои гуноҳонашон ҳалокашон кардем ва пас аз онҳо мардуме дигар падид овардем.
7وَلَوْ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ كِتَابًا فِي قِرْطَاسٍ فَلَمَسُوهُ بِأَيْدِيهِمْ لَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ هَٰذَا إِلَّا سِحْرٌ مُّبِينٌ
Ҳатто агар китобе навишта бар рӯи коғаз бар ту нозил мекардем ва онро бо дасти хеш ламс мекарданд, боз ҳам он кофирон мегуфтанд, ки ин ҷуз ҷодуи ошкоро нест.
8وَقَالُوا لَوْلَا أُنزِلَ عَلَيْهِ مَلَكٌ ۖ وَلَوْ أَنزَلْنَا مَلَكًا لَّقُضِيَ الْأَمْرُ ثُمَّ لَا يُنظَرُونَ
Ва гуфтанд: «Чаро фариштае бар ӯ нозил нашудааст?» Агар фариштае мефиристодем, кор ба поён мерасид ва ба онҳо ҳеҷ мӯҳлате дода намешуд.
Аль-АнамФеҳристи Қуръон
165Оят
MeccanRevelation
6Оят

Тарҷума — Аль-Анам 6

Сураи Аль-Анам Оят 6 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Оё надидаанд, ки пеш аз онҳо чӣ мардумеро ҳалок кардаем?…

Сураи Оят 6/165 — Сураи Аль-Анам الأنعام (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Анам Гӯш кун, Сураи Аль-Анам Тарҷума, Сураи Аль-Анам mp3, Сураи Аль-Анам pdf. Оят 4–8. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Wednesday, September 30, 2026

Don't forget us in your sincere prayers