ሱረቱ አል-አንአም — አንቀጽ 6

የቃላት ፍችዎች፡-

• ቀርን (ቃርን)፡- በአንድ ዘመን ውስጥ አብረው የኖሩ ሕዝቦች ወይም ትውልድ።
• መክከናሁም (መክክናሁም)፡- በምድር ላይ ማስቀመጥን፣ ማስቻልን እና ሥልጣን መስጠትን ማለት ነው።
• ሚድራር (ሚድራር)፡- ተከታታይ የሆነ ዝናብ፣ እጅግ የሚበዛ ዝናብ ማለት ነው።
• አንሸአና (አንሸአና)፡- ፈጠርን፣ አስገኘን ማለት ነው።

የአንቀጹ ትንታኔ (ተፍሲር)፡-

እነዚህ የማካ ከሓዲዎች የአላህን አንድነት የሚክዱና መልእክተኛውን ሙሐመድን (ሰለላሁ ዓለይሂ ወሰለም) የሚያስተባብሉ ሰዎች ከእነሱ በፊት የነበሩትን ሕዝቦች እንዴት እንዳጠፋን አይመለከቱምን? እነዚያ የቀደሙት ሕዝቦች በምድር ላይ ለእነዚህ ከሓዲዎች ያልሰጠናቸውን ጥንካሬና ሥልጣን ሰጥተናቸው ነበር። በእነሱ ላይ ተከታታይ ዝናብን አወረድን፣ ከመኖሪያ ቤቶቻቸው ሥር የሚፈሱ ወንዞችንም አደረግንላቸው። ይህ ሁሉ ጸጋ ቢሰጣቸውም፣ የአላህን ጸጋዎች ካዱ፣ መልእክተኞቹንም አስተባበሉ። በመጨረሻም በኃጢአቶቻቸው ምክንያት አጠፋናቸው፣ ከእነሱም በኋላ ሌሎች ትውልዶችን በምድር ላይ ምትክ አድርገን አስገኘን። ይህ ሁሉ ለእነዚህ የመካ ከሓዲዎች ማስጠንቀቂያ ነው፤ የአላህ ቅጣት በእነሱም ላይ ሊወርድ እንደሚችል ያሳያል።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፡-

1. የአላህ ሕግ (ሱናቱላህ) በቀድሞ ሕዝቦች ላይ እንደተፈጸመ ሁሉ፣ በኋለኞቹም ላይ ይፈጸማል። ታሪክ ለሰው ልጆች ትልቅ ትምህርት ነው።
2. የዓለም ጸጋዎችና ሀብት የአላህ ቅርበት ምልክት አይደሉም፤ አንዳንዴ ለከሓዲዎች የሚሰጠው ሀብት እንደ ማታለያና ለቅጣት ማዘግየት ነው።
3. ኃጢአት የጥፋትና የመጥፋት ምክንያት ነው፤ ታዛዥነትና አላህን መፍራት ደግሞ የመዳን መንገድ ነው።
4. አላህ አንድን ሕዝብ ሲያጠፋ ከእነሱ የተሻሉን ሌሎች ሕዝቦችን ያስገኛል፤ ይህ የአላህ ችሎታና ኃይል ያሳያል።
5. በታሪክ ውስጥ ማሰላሰል እምነትን ያጠናክራል፣ ልብን ያነቃቃል፣ እና ከኃጢአት እንድንርቅ ይረዳናል።