Аль-Анам · 7/165
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Анам
وَلَوْ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ كِتَابًا فِي قِرْطَاسٍ فَلَمَسُوهُ بِأَيْدِيهِمْ لَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ هَٰذَا إِلَّا سِحْرٌ مُّبِينٌ ۝٧
Wa law nazzalnaa `alaika Kitaaban fee qirtaasin falamasoohu bi aideehim laqaalal lazeena kafarooo in haazaaa illaa sihrum mubeen
📖 Ба Тоҷикӣ
Ҳатто агар китобе навишта бар рӯи коғаз бар ту нозил мекардем ва онро бо дасти хеш ламс мекарданд, боз ҳам он кофирон мегуфтанд, ки ин ҷуз ҷодуи ошкоро нест.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳои муҳим:
  • قِرْطَاس: коғаз, сафҳа ё навъе аз маводи навиштан, ки дар он чизе навишта мешавад.
  • لَمَسُوهُ: онро бо дастҳои худ ламс карданд, яъне ба он даст расониданд ва аз наздик ламс намуданд.
  • سِحْرٌ مُّبِينٌ: ҷодуи ошкор ва равшан, ки ҳеҷ шубҳае дар он нест.
  1. Тафсири оят:

Агар Мо бар ту — эй Паёмбар — китобе аз осмон дар коғаз нозил мекардем, ки он навишта шуда бошад, ва он кофирон онро бо чашмони худ медиданд ва бо дастҳои худ ламс мекарданд, то ки ҳеҷ шакку шубҳае барояшон боқӣ намонад, боз ҳам имон намеоварданд. Ин кор аз саркашӣ, ҷидол ва исрор бар куфр буд. Онҳо мегуфтанд: «Ин чизе, ки ту овардаӣ, ҷуз ҷодуи ошкор ва равшан нест». Яъне онҳо ҳатто бо дидани мӯъҷизаи возеҳ ва ламс кардани он бо дастҳои худ, ҳақро қабул намекарданд ва ба баҳонаҳои беасос рӯ меоварданд. Ин оят нишон медиҳад, ки саркашӣ ва ғурури онҳо то ҳадде буд, ки ҳеҷ далелу мӯъҷизае дар дили онҳо таъсир намекард.

  1. Фоидаҳо ва дарсҳо:
  • Ин оят ба мо мефаҳмонад, ки ҳидоят танҳо бо дидани мӯъҷиза ба даст намеояд, балки дил бояд кушода ва таслим бошад. Худованд мӯъҷизаҳоро мефиристад, аммо касе ки дар дилаш куфру саркашӣ дорад, ҳатто бо ламс кардани ҳақиқат ҳам имон намеоварад.
  • Ин оят моро водор мекунад, ки ҳақро бо дили пок ва нияти рост қабул кунем ва ба баҳонаҳои беасос паноҳ набарем.
  • Қуръон ва даъвати ислом барои ҳамаи одамон раҳмату ҳидоят аст. Касе ки бо инсиф ва ростқавлӣ ба он муносибат кунад, роҳи ҳақро меёбад. Ва касе ки аз рӯи ғурур ва ҷидол рӯй гардонад, ҳатто бузургтарин мӯъҷизаҳо низ ба ӯ фоида намедиҳанд.
  • Ин оят ба мо сабр ва устувориро дар роҳи даъват таълим медиҳад: Паёмбар (с) бо вуҷуди он ки душманон ба ҳақ имон намеоварданд, вазифаи худро идома медод. Мо низ бояд бо илму ахлоқи нек ба сӯи ҳақ даъват кунем ва натиҷаро ба Худованд супорем.


📜 Оят 5-9 — Сураи Аль-Анам

5فَقَدْ كَذَّبُوا بِالْحَقِّ لَمَّا جَاءَهُمْ ۖ فَسَوْفَ يَأْتِيهِمْ أَنبَاءُ مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ
Чун сухани ҳақ бар онҳо арза шуд, дурӯғ бароварданд. Пас ба зудӣ хабари чизҳое, ки масхараашон мекарданд, ба онҳо хоҳад расид.
6أَلَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنَا مِن قَبْلِهِم مِّن قَرْنٍ مَّكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ مَا لَمْ نُمَكِّن لَّكُمْ وَأَرْسَلْنَا السَّمَاءَ عَلَيْهِم مِّدْرَارًا وَجَعَلْنَا الْأَنْهَارَ تَجْرِي مِن تَحْتِهِمْ فَأَهْلَكْنَاهُم بِذُنُوبِهِمْ وَأَنشَأْنَا مِن بَعْدِهِمْ قَرْنًا آخَرِينَ
Оё надидаанд, ки пеш аз онҳо чӣ мардумеро ҳалок кардаем? Мардуме, ки дар, замин қудраташон дода будем, ончунон қудрате, ки ба шумо надодаем. Ва барояшон аз осмон боронҳои пайдарпай фиристодем ва рӯдҳо аз зери пояшон равон сохтем. Он гоҳ ба ҷазои гуноҳонашон ҳалокашон кардем ва пас аз онҳо мардуме дигар падид овардем.
7وَلَوْ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ كِتَابًا فِي قِرْطَاسٍ فَلَمَسُوهُ بِأَيْدِيهِمْ لَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ هَٰذَا إِلَّا سِحْرٌ مُّبِينٌ
Ҳатто агар китобе навишта бар рӯи коғаз бар ту нозил мекардем ва онро бо дасти хеш ламс мекарданд, боз ҳам он кофирон мегуфтанд, ки ин ҷуз ҷодуи ошкоро нест.
8وَقَالُوا لَوْلَا أُنزِلَ عَلَيْهِ مَلَكٌ ۖ وَلَوْ أَنزَلْنَا مَلَكًا لَّقُضِيَ الْأَمْرُ ثُمَّ لَا يُنظَرُونَ
Ва гуфтанд: «Чаро фариштае бар ӯ нозил нашудааст?» Агар фариштае мефиристодем, кор ба поён мерасид ва ба онҳо ҳеҷ мӯҳлате дода намешуд.
9وَلَوْ جَعَلْنَاهُ مَلَكًا لَّجَعَلْنَاهُ رَجُلًا وَلَلَبَسْنَا عَلَيْهِم مَّا يَلْبِسُونَ
Ва агар он паёмбарро аз миёни фариштагон меинтихобидем, боз ҳам ӯро ба сурати марде мефиристодсм ва ни халту (омезишу) иштибоҳ, ки пайдо карданд, нигоҳ медоштем.
Аль-АнамФеҳристи Қуръон
165Оят
MeccanRevelation
7Оят

Тарҷума — Аль-Анам 7

Сураи Аль-Анам Оят 7 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ҳатто агар китобе навишта бар рӯи коғаз бар ту нозил…

Сураи Оят 7/165 — Сураи Аль-Анам الأنعام (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Анам Гӯш кун, Сураи Аль-Анам Тарҷума, Сураи Аль-Анам mp3, Сураи Аль-Анам pdf. Оят 5–9. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers