Sura As-Saff — Werset 1

Znaczenie słów:

• Sabbaha (سَبَّحَ) – oznacza wywyższać, wysławiać, uznawać Boga za wolnego od wszelkich niedoskonałości i przypisywać Mu wyłącznie atrybuty doskonałości.
• Al-Aziz (الْعَزِيزُ) – Potężny, Niezwyciężony, Ten, któremu nikt nie jest w stanie się przeciwstawić ani Go pokonać.
• Al-Hakim (الْحَكِيمُ) – Mądry, Ten, którego słowa, czyny i decyzje są doskonałe i wolne od jakiejkolwiek pomyłki czy braku.

Tafsir (Wyjaśnienie):

Bóg – Wszechmogący i Najwyższy – informuje nas, że wszystkie stworzenia w niebiosach i na ziemi, zarówno te rozumne, jak i nierozumne, wysławiają Go i uznają Jego doskonałość. Każde stworzenie, na swój sposób, oddaje Mu cześć i potwierdza, że Bóg jest wolny od wszelkich braków, niedoskonałości i cech, które nie przystoją Jego majestatowi. Ten powszechny akt wysławiania obejmuje aniołów, ludzi, zwierzęta, rośliny, a nawet martwe elementy przyrody – wszystko to, co istnieje, świadczy o chwale swojego Stwórcy.

Następnie Bóg opisuje siebie dwoma wspaniałymi atrybutami: jest Al-Aziz – Potężny, który panuje nad wszystkim, i nikt nie jest w stanie Go pokonać ani sprzeciwić się Jego woli. Oraz Al-Hakim – Mądry, który w swoim stworzeniu, przeznaczeniu i prawodawstwie kieruje się doskonałą mądrością, która nie zna błędu ani przypadku. Te dwa atrybuty przypominają człowiekowi, że skoro całe stworzenie poddaje się Bogu i Go wysławia, to tym bardziej człowiek – obdarzony rozumem i wolną wolą – powinien dobrowolnie poddać się Jego woli i przestrzegać Jego nakazów.

Korzyści i wnioski płynące z tego wersetu:

1. Pokora i skromność – Skoro całe stworzenie, od największych galaktyk po najmniejsze cząsteczki, wysławia Boga, to człowiek nie powinien być pyszny ani wyniosły. Jego pozycja w tym wszechświecie jest częścią większego porządku, który oddaje cześć Stwórcy.
2. Poczucie przynależności – Werset ten daje wierzącemu poczucie, że nie jest sam w swoim uwielbieniu Boga. Cały wszechświat, w którym żyje, jest z nim w tym samym duchowym akcie – wysławianiu Stwórcy. To umacnia więź człowieka z otaczającą go rzeczywistością.
3. Zaufanie do Boga – Poznanie, że Bóg jest Al-Aziz (Potężny) i Al-Hakim (Mądry), napełnia serce spokojem i ufnością. Człowiek wie, że jego sprawy spoczywają w rękach Tego, który ma absolutną władzę i który postępuje z doskonałą mądrością.
4. Motywacja do posłuszeństwa – Jeśli wszystkie stworzenia poddają się Bogu w sposób naturalny i przymusowy, to człowiek, który ma wolny wybór, powinien tym bardziej dobrowolnie poddać się Bogu i przestrzegać Jego prawa – aby osiągnąć szczęście w tym życiu i w życiu ostatecznym.
5. Piękno islamu – Islam uczy, że cały wszechświat jest muzułmaninem w sensie poddania się Bogu. Człowiek, przyjmując islam, wpisuje się w naturalny porządek stworzenia, zamiast być z nim w sprzeczności. To czyni religię islamu religią zgodną z naturą (fitrą), którą Bóg wpoił każdemu stworzeniu.