ซูเราะฮฺ อัส-ศ็อฟฟ์ — อายะฮฺ 1

ความหมายของคำสำคัญ:

• سَبَّحَ หมายถึง การแซ่ซ้องสรรเสริญความบริสุทธิ์ของอัลลอฮ์ ปราศจากข้อบกพร่องและสิ่งที่คู่ควรกับการตำหนิทั้งมวล
• الْعَزِيزُ คือ ผู้ทรงอำนาจสูงสุด ผู้ทรงพิชิต ผู้ที่ไม่มีผู้ใดเอาชนะพระองค์ได้
• الْحَكِيمُ คือ ผู้ทรงปรีชาญาณ ผู้ทรงรอบรู้ในทุกสรรพสิ่ง ทรงวางกฎระเบียบและกำหนดการต่างๆ อย่างมีเหตุผลและเป้าหมายอันแยบยล

การตีความหมายของอายะฮ์:

ทุกสิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน ไม่ว่าจะเป็นสิ่งมีชีวิตหรือไม่มีชีวิต ต่างก็แซ่ซ้องสรรเสริญความบริสุทธิ์ของอัลลอฮ์ ปราศจากความบกพร่องใดๆ ทั้งสิ้น ทั้งมวลนั้นยอมจำนนและเทิดทูนพระองค์ด้วยการสรรเสริญ พระองค์คือผู้ทรงอำนาจสูงสุดที่ไม่มีผู้ใดเอาชนะหรือขัดขวางพระองค์ได้ และทรงเป็นผู้ทรงปรีชาญาณในพระบัญชา การสร้าง และการกำหนดกฎเกณฑ์ต่างๆ ของพระองค์ ทุกสิ่งที่พระองค์ทรงกระทำล้วนอยู่บนพื้นฐานของความรอบรู้และความถูกต้องสมบูรณ์

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับ:

1. การที่สรรพสิ่งทั้งหลายในจักรวาลต่างแซ่ซ้องสรรเสริญอัลลอฮ์ แสดงให้เห็นถึงความยิ่งใหญ่ของพระองค์ และเป็นการเรียกร้องให้มนุษย์รู้จักถ่อมตนและสรรเสริญพระองค์เช่นเดียวกันกับสรรพสิ่งทั้งมวล
2. การระลึกถึงพระนาม "อัลอะซีซ" (ผู้ทรงอำนาจ) ทำให้ผู้ศรัทธามีความมั่นใจว่าอัลลอฮ์ทรงปกป้องและช่วยเหลือผู้ที่ยึดมั่นในพระองค์เสมอ ไม่ว่าศัตรูจะแข็งแกร่งเพียงใดก็ไม่อาจเอาชนะพระองค์ได้
3. การระลึกถึงพระนาม "อัลฮะกีม" (ผู้ทรงปรีชาญาณ) ทำให้ผู้ศรัทธาเชื่อมั่นว่าทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิตล้วนมี wisdom และความหมายแฝงที่ซ่อนอยู่ แม้เราจะมองไม่เห็นก็ตาม ซึ่งจะช่วยให้จิตใจสงบและยอมรับในพระกำหนดของพระองค์
4. การที่สรรพสิ่งทั้งมวลสรรเสริญพระองค์โดยธรรมชาติ เป็นเครื่องเตือนใจให้มนุษย์ไม่หลงผิดในความสามารถของตนเอง และตระหนักว่าการสรรเสริญที่แท้จริงนั้นต้องมาจากใจที่บริสุทธิ์และการปฏิบัติที่ถูกต้องตามคำสอนของพระองค์