سورت تغابن — آیت 18

د کلمو معناګانې:

• الْغَيْبِ: هغه پټ شیان چې د انسان له حواسو او پوهې پټ وي.
• الشَّهَادَةِ: هغه څرګند شیان چې لیدل کېږي او معلومېږي.
• الْعَزِيزُ: غالب، هغه ذات چې هیڅوک پرې غالب نشي کېدلای.
• الْحَكِيمُ: په خپلو خبرو، کارونو، حکمونو او تقدیر کې بشپړ حکمت لرونکی.

د آیت تفسیر:

الله تعالی هغه ذات دی چې پر هر پټ او څرګند شي بشپړ علم لري. هغه ته د بندګانو پټ رازونه، په زړونو کې پټې خبرې، د شپې او ورځې پېښې، او هغه څه چې په اسمانونو او ځمکه کې دي، ټول ښکاره دي. له هغه نه هېڅ کوچنی یا لوی شی نه دی پټ، نه په ځمکه کې او نه په اسمان کې. هغه عزت والا ذات دی چې غالب دی، هیڅوک د هغه پر وړاندې مقاومت نه شي کولای، او هر څوک چې د هغه نافرماني وکړي، هغه به یې ونیسي او سزا به ورکړي. هغه حکیم ذات دی چې په خپل مخلوق، شریعت او تقدیر کې بشپړ حکمت لري؛ هر څه چې یې کړي، په بشپړه پوهه او حکمت سره یې کوي، او هر حکم چې یې کوي، د بندګانو په ګټه او مصلحت کې وي.

فايدې:

• دا آیت مونږ ته د الله تعالی د علم بشپړتیا په یاد راوړي، چې که مونږ په پټه ګناه وکړو، الله تعالی پرې عالم دی، نو باید د هغه له وېرې ځان له ګناهونو وساتو.
• د الله تعالی عزت او غالب والی مونږ ته ډاډ راکوي چې که مونږ د هغه په لار کې ودرېږو، هیڅوک به پر مونږ غالب نشي، ځکه چې زمونږ ساتونکی عزت والا ذات دی.
• د الله تعالی حکمت مونږ ته صبر او رضا را زده کوي، چې که څه هم ځینې کارونه زمونږ په سترګو ناخوښه ښکاري، خو په حقیقت کې په هغو کې حکمت او مصلحت وي، نو باید پر الله باندې باور ولرو او د هغه پر تقدیر راضي واوسو.