Surja El-Mulk — Ajet 15

Kuptimi i fjalëve:

• ذَلُولًا (dhelulen): e butë, e përshtatshme, e lehtësuar për t’u shfrytëzuar.
• مَنَاكِبِهَا (menakibeha): anët, skajet dhe viset e ndryshme të tokës.
• النُّشُور (nushur): ringjallja dhe kthimi te Zoti për llogari.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar është Ai që e bëri tokën të butë dhe të përshtatshme për ju, në mënyrë që të jetoni në të, ta punoni dhe të lëvizni lirshëm në të. Ai ju lejoi të ecni nëpër anët dhe viset e ndryshme të saj për të kërkuar jetesën tuaj, dhe të hani nga begatitë që Ai i ka krijuar për ju në të. Ky është një urdhër lejimi dhe nxitjeje për punë dhe përpjekje. Në fund të ajetit, Allahu na kujton se te Ai i vetëm është kthimi dhe ringjallja pas vdekjes, për llogari dhe shpërblim. Ky ajet tregon fuqinë e Allahut, mirësinë e Tij ndaj krijesave dhe se Ai është i vetmi që meriton adhurim, duke na tërhequr vëmendjen që të mos harrojmë jetën tjetër ndërsa kërkojmë begatitë e kësaj bote.

Përfitimet nga ajeti:

1. Në këtë ajet shohim mirësinë e pakufishme të Allahut ndaj njerëzve, duke ua bërë tokën të përshtatshme për jetesë dhe punë, gjë që na nxit ta falënderojmë Atë dhe ta duam më shumë.
2. Ajeti na mëson se Islami nuk është fe e tërheqjes nga jeta, por na nxit të punojmë dhe të përpjekemi për të siguruar jetesën tonë në mënyrë të ndershme.
3. Na kujton se jeta nuk është vetëm këtu, por ka një jetë tjetër pas vdekjes ku do të japim llogari, gjë që na bën të jemi të vetëdijshëm për veprimet tona dhe të mos harrojmë qëllimin e vërtetë të ekzistencës sonë.
4. Ajeti na mëson se çdo gjë që kemi në tokë është dhuratë nga Allahu, prandaj duhet ta përdorim atë me mirënjohje dhe përgjegjësi, duke shmangur çdo lloj shkatërrimi dhe padrejtësie.