Sura Al-Mulk — Werset 17

Znaczenie słów:

• حَاصِبًا – wiatr niosący drobne kamienie, które rażą i niszczą.
• نَذِيرِ – Moje ostrzeżenie, Moja przestroga.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Czyż jesteście, o niewierni z Mekki, tak bezpieczni przed Tym, który jest ponad niebiosami – Bogiem Wszechmogącym – że nie obawiacie się, iż ześle na was wiatr niosący kamienie, podobnie jak uczynił to z ludem Lota? Czy nie boicie się, że ukarze was w ten sposób za wasz upór i zaprzeczanie prawdzie? Jeśli tak, to wkrótce poznacie, gdy nadejdzie kara, jak straszne było Moje ostrzeżenie i jak prawdziwe były Moje groźby. Lecz wtedy – w chwili, gdy ujrzycie karę na własne oczy – wiedza ta nie przyniesie wam żadnej korzyści, ponieważ będzie już za późno na nawrócenie i pokutę. W tym wersecie potwierdzone jest również, że Bóg jest ponad swoim stworzeniem, wzniesiony nad niebiosa, w sposób, który przystoi Jego majestatowi – bez porównywania Go do stworzeń i bez zadawania pytań o naturę Jego wzniosłości.

Korzyści płynące z wersetu:

• Werset ten ukazuje nam ogromną łaskę Boga względem ludzi – mimo ich grzechów i niewdzięczności, Bóg nie spieszy się z karą, lecz daje im czas na opamiętanie i powrót do Niego.
• Uczy nas, że Bóg jest Wszechmocny i ma pełną władzę nad swoim stworzeniem – to On zsyła deszcz i błogosławieństwa, i to On może zesłać karę, gdy Jego prawa zostaną przekroczone.
• Przypomina nam, że ostrzeżenia płynące z Koranu i od proroków są prawdą, której nie wolno lekceważyć – kto je zlekceważy, pozna ich prawdziwość w dniu, gdy wiedza nie będzie już pomocna.
• Werset ten wzywa nas do pokory i bojaźni przed Bogiem, a jednocześnie do nadziei w Jego miłosierdzie – bo dopóki żyjemy, drzwi nawrócenia są otwarte, a Bóg przyjmuje skruchę swoich sług.