Surah Al-Mulk — Aya 17

Ma'anar Kalmomin:

• حَاصِبًا: Iska mai tartsatsi da duwatsu, ko duwatsun da ake jifa daga sama.
• نَذِيرِ: Gargadina ko tsoratarwata.

Tafsirin Ayar:

Ya ku kafirai na Makka! Shin kun amince da Allah wanda yake bisa sammai, cewa ba zai sa ƙasa ta mamaye ku ba, har ta girgiza da ku ku halaka? Ko kuma kun amince cewa ba zai aiko muku da iska mai jifa da duwatsu ba, kamar yadda ya aikata wa mutanen Luɗu? Idan ba ku yi imani da hukuncinsa ba, to, ku sani cewa zai iya aiko muku da azaba daga sama. Sa'an nan kuma za ku sani, a lokacin da azabar ta zo muku, yadda gargadina yake da gaskiya, amma wannan sani ba zai amfane ku ba, domin lokacin da azaba ta bayyana, imani da tuba ba sa karɓuwa. A cikin wannan ayar akwai tabbatar da cewa Allah yana bisa, bisa ga yadda ya dace da girmansa, ba kamar yadda halittunsa suke ba.

Fa'idodin Ayar:

1. Tabbatar da cewa Allah yana bisa sammai, kuma yana da iko a kan komai, don haka ya kamata mu ji tsoronsa mu bi umarninsa.
2. Gargadi ga masu girman kai da suka ƙaryata Manzanni, cewa azabar Allah na iya zuwa a hanyar da ba su zata ba, don haka mu yi gaggawar tuba kafin azaba ta zo.
3. Ƙarfafa imani da cewa Allah yana kula da halittunsa, kuma yana iya tsoratar da masu laifi ta hanyoyi daban-daban, don haka mu kasance masu biyayya gare shi.
4. A cikin ayar akwai nuna cewa sanin gaskiya bayan azaba ta zo ba ya amfani, don haka mu yi amfani da lokacin lafiya wajen yin imani da ayyukan alheri.