سورت قلم — آیت 31

د معنیٰ پرده:

• یا ویلنا: افسوس! زمونږ تباهي او هلاکت!
• طاغین: له حد نه تېرېدونکي، سرکښه او ظالمانه.

د آیت تفسیر:

د باغ خاوندانو کله چې خپل باغ سوځېدلی او تباه شوی وليده، نو له ژورې پښېمانۍ او افسوس څخه يې دا خبره وکړه: "افسوس! زمونږ هلاکت او تباهي! بېشکه مونږ له حد نه تېرېدونکي او سرکښه وو." دوی په دې خبرې سره خپله تېروتنه او ګناه ومنله او په دې يې اعتراف وکړ چې دوی د الله تعالی له حکم نه سرغړونه کړې وه، د مسکینانو او بېوزلو حقونه يې ورنه کړل او د الله تعالی په نعمتونو يې بخل او تنګلوسی کړی و. دوی په دې وخت کې په خپله تېروتنه پوه شول او له خپل کړه يې ډېره پښېماني وکړه، خو دا پښېماني د دوی لپاره ګټه نه لرله ځکه چې عذاب راغلی و او دوی يې له امله د خپل باغ له برکته محروم شوي وو.

فايدې او عبرتونه:

1. د ګناه اعتراف او پرې پښېماني کول د ایمان علامه ده، خو له عذاب نه مخکې اعتراف او توبه ګټوره ده، نه له عذاب وروسته.
2. له حد نه تېرېدل او سرکښي کول د الله تعالی د نعمتونو د زایل کېدو سبب ګرځي، لکه څنګه چې د دې باغ خاوندان له خپل باغه محروم شول.
3. د الله تعالی په نعمتونو کې د بېوزلو او مسکینانو حق شته، څوک چې دا حق ورنه کړي، نو د الله تعالی له عذابه نه شي تښتېدلی.
4. د ګناه په وخت کې د الله تعالی نه بېخبره کېدل او د هغه د حکم نه سرغړونه کول د انسان د هلاکت سبب دی، نو انسان باید تل د الله تعالی له امرونو سره سم عمل وکړي او د هغه له نواهي نه ځان وساتي.
5. دا آیت مونږ ته دا درس راکوي چې که څه هم انسان ګناه وکړي، خو باید ژر توبه وکړي او له الله تعالی نه بخښنه وغواړي، ځکه چې الله تعالی د توبې کوونکو بخښونکی او رحم کوونکی دی.