سورت قلم — آیت 30

د معنا کلمات:

• يتلاومون: يو بل يو ملامتول، خپل منځ کې يو بل ته د تېروتنې ور يادول.

تفسير:

کله چې د باغ خاوندانو خپل باغ سوځېدلی او تباه شوی وليد، نو د دوی پام د خپلې تېروتنې ته واوښت. دوی يو بل ته مخ واړوه او په خپل منځ کې يې يو بل ملامتول. هر يو يې د هغه بدې ارادې او ناوړه پرېکړې له امله چې دوی کړې وه — يعنې له مسکينانو څخه د باغ د مېوې بندول او د "ان شاء الله" نه ويل — بل ملامتوه. دوی په دې پوه شول چې خپله تېروتنه يې کړې وه او دا چې دوی د الله له حکم څخه په سرغړونې سره خپل ځانونه ظلم کړي وو. دا ملامتونه د دوی د پښېمانۍ او د توبې لومړۍ نښه وه، ځکه چې دوی په خپله تېروتنه پوه شول او يو بل ته يې د هغې په اړه يادونه کوله.

فايدې:

• دا آيت موږ ته ښيي چې کله انسان په خپله تېروتنه پوه شي، نو بايد له نورو سره د هغې په اړه خبرې وکړي او يو بل ته د اصلاح لارې وښيي.
• پښېماني او د تېروتنې اعتراف د توبې لومړی ګام دی، او الله تعالی د توبې کوونکو سره مينه لري.
• د مسلمانانو ترمنځ بايد يو بل ته د نيکۍ او تقوا په لار کې نصيحت او ملامتونه وي، خو په داسې ډول چې د ورورولۍ او مهربانۍ روحيه وساتل شي.
• دا چې دوی يو بل ملامتول، دا ښيي چې د ګناه په وخت کې بايد يو بل ته د تېروتنې يادونه وکړو، څو بيا ورته تېروتنه تکرار نه شي.