Sura Al-Kalam — Werset 31

Znaczenie słów:

• يَا وَيْلَنَا – biada nam, oby spotkała nas zguba; jest to wyraz głębokiego żalu i rozpaczy.
• طَاغِينَ – przekraczający granice, ci, którzy dopuścili się przesady w grzechu i niesprawiedliwości.

Tafsir (wyjaśnienie):

Kiedy mieszkańcy ogrodu, którzy postanowili w nocy zerwać owoce, nie pozostawiając niczego biednym, zobaczyli, że ich ogród został spalony i zniszczony, ogarnęła ich rozpacz i żal. Wtedy, w przypływie skruchy i świadomości własnej winy, zaczęli wołać: „Biada nam! Zaprawdę, byliśmy przekraczającymi granice!” – to znaczy: przekroczyliśmy wszelkie granice w naszym postępowaniu, odmawiając biednym ich prawa i sprzeciwiając się nakazowi Boga. Było to wyznanie własnego błędu i uznanie, że to oni sami byli przyczyną swojej zguby, a nie Bóg – gdyż to On jest sprawiedliwy i daleki od jakiegokolwiek ucisku. Ich słowa były wyrazem głębokiej skruchy, która przyszła po tym, jak zrozumieli, że ich chciwość i brak ufności wobec Boga (przez niepowiedzenie „jeśli Bóg zechce”) doprowadziły ich do tej katastrofy.

Korzyści płynące z tej wersetu:

1. Uznanie własnego błędu i przyznanie się do winy jest pierwszym krokiem do pokuty i naprawy – człowiek, który dostrzega swój grzech, otwiera sobie drzwi do przebaczenia.
2. Werset uczy nas, że Bóg jest sprawiedliwy i nie krzywdzi nikogo – to ludzie swoimi czynami sprowadzają na siebie nieszczęścia.
3. Pokazuje, jak ważne jest dzielenie się dobrami z potrzebującymi i nieuleganie chciwości, która prowadzi do zguby.
4. Przypomina, że nawet po największym błędzie można wrócić do Boga ze szczerą skruchą, a On jest gotów przyjąć swoich sług, którzy żałują za grzechy.
5. Uczy nas pokory – zamiast obwiniać innych czy los, powinniśmy spojrzeć na własne postępowanie i wyciągnąć wnioski.