சூரா அல்-கலம் — வசனம் 44

சொற்பொருள்:

• فَذَرْنِي: என்னை விட்டுவிடு (அதாவது, அவர்களின் விவகாரத்தை என்னிடம் ஒப்படைத்துவிடு).
• الْحَدِيثِ: இங்கே குர்ஆன் எனும் திருமறை குறிக்கப்படுகிறது.
• سَنَسْتَدْرِجُهُمْ: நாங்கள் அவர்களைப் படிப்படியாக (தண்டனையை நோக்கி) இழுத்துச் செல்வோம்; அவர்கள் செழிப்பிலும் இன்பத்திலும் மூழ்கியிருப்பார்கள், ஆனால் அதுவே அவர்களின் அழிவுக்கான காரணமாக அமையும்.

விளக்கம்:

நபியே! இந்தக் குர்ஆனைப் பொய்யாக்கும் மக்களை என்னிடம் விட்டுவிடு. அவர்களை நான் தண்டிப்பதற்கான பொறுப்பை நானே ஏற்றுக்கொள்கிறேன். அவர்கள் நினைக்கிறார்கள், நாம் அவர்களுக்கு வளங்களையும், செல்வத்தையும், குழந்தைகளையும் கொடுத்து அவர்களை மேன்மைப்படுத்துகிறோம் என்று. ஆனால் உண்மையில், நாம் அவர்களுக்கு இவற்றை வழங்குவது அவர்களைப் படிப்படியாக அழிவின் பள்ளத்தில் இழுத்துச் செல்வதற்காகவே. அவர்கள் இன்பங்களில் மூழ்கி, இறைவனை மறந்து, பாவங்களில் ஆழ்ந்து, தண்டனைக்கு மேலும் தண்டனையைச் சேகரித்துக்கொள்வார்கள். அவர்களுக்கு நாம் அவகாசம் அளிக்கிறோம்; அவர்கள் அதை நம்மிடமிருந்து தப்பிக்கும் வழியாக எண்ணுகிறார்கள், ஆனால் அதுவே அவர்களைப் பிடிக்கும் பொறியாக அமைகிறது. அவர்கள் எந்தத் திசையிலிருந்து தண்டனை வரும் என்று அறியாமல், அவர்களின் வாழ்க்கை வசதிகளே அவர்களுக்கு எதிராக மாறும். நமது திட்டம் மிகவும் உறுதியானது; நாம் அவர்களைப் பிடிக்கும்போது, யாராலும் தடுக்க முடியாது.

பயன்கள்:

1. இறைவன் தன் நபிக்கு ஆறுதல் அளிக்கிறான் — அநியாயக்காரர்களின் தண்டனை இறைவனிடம் ஒப்படைக்கப்பட வேண்டும்; நபியின் கடமை அறிவிப்பதே.
2. செல்வமும் சந்ததியும் எப்போதும் இறைவனின் அன்புக்கான அடையாளம் அல்ல; சில நேரங்களில் அவை சோதனையாகவும், படிப்படியான தண்டனையின் கருவியாகவும் அமையும்.
3. இறைவனின் அவகாசம் (முஹ்லத்) அவனது கருணையின் அடையாளம் மட்டுமல்ல; மாறாக, பாவிகளுக்கு அவன் வழங்கும் நீட்டிப்பு அவர்களின் தண்டனையை அதிகரிக்கும் ஒரு விஷயமாகவும் இருக்கலாம்.
4. முஃமின்கள் எச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டும் — இறைவன் தன் வேலைகளில் அவசரப்படுவதில்லை; ஆனால் அவன் திட்டமிடும்போது, அது மிகவும் உறுதியானதாக இருக்கும்.
5. குர்ஆனைப் பொய்யாக்குபவர்களுக்கு இது ஒரு கடுமையான எச்சரிக்கை — அவர்களின் தற்காலிக வெற்றிகள் அவர்களை ஏமாற்றக்கூடாது; அவர்களின் முடிவு இறைவனின் கையில் உள்ளது.