سورت حاقه — آیت 37

د معاني الفاظو (د کلمو معناګانې):

• الْخَاطِئُونَ: هغه کسان چې په قصدي ډول ګناهونه کوي، په ځانګړې توګه هغه کسان چې پر الله تعالی باندې کفر کوي او پر نبي کريم صلی الله عليه وسلم باندې درواغ تړي.

د آيت تفسير:

الله تعالی په دې آيت کې د قيامت د ورځې د کافرانو د سزا او عذاب په اړه خبر ورکوي. د هغو کافرانو لپاره چې پر الله باندې يې کفر کړی او د نبي کريم صلی الله عليه وسلم په اړه يې درواغ ويل، د قيامت په ورځ به هېڅ ډول خواړه نه وي پرته له "غِسلين" څخه، کوم چې د دوزخ د خلکو د بدنونو څخه بهېدونکی خواږه او خارجه ده. دا خواړه به يوازې هغه کسان خوري چې په قصدي ډول ګناهګاران دي، يعنې هغه کسان چې پر الله باندې کفر کوي او د هغه په آيتونو او رسول باندې درواغ تړي. دا خواړه به د هغو کسانو لپاره وي چې په دنيوي ژوند کې يې ګناهونه او معاصي کول خپل عادت ګرځولي وو او له توبې او استغفار څخه يې تېښته کوله.

فايدې (د آيت څخه ترلاسه شوې ګټې):

• دا آيت موږ ته دا درس راکوي چې د الله تعالی په آيتونو او د هغه د رسول په اړه درواغ ويل او کفر کول ډېر ستر ګناه دی، چې د قيامت په ورځ به يې سزا ډېره سخته وي.
• په دې آيت کې د کافرانو د خوړو د حالت بيانول موږ ته دا پند راکوي چې په دنيوي ژوند کې د حلالو او پاکو خوړو شکر وباسو او له حرامو او ناپاکو څخه ځان وساتو.
• دا آيت موږ ته د الله تعالی د عدل او انصاف يادونه کوي، چې هغه به هر چا ته د هغه د عملونو مطابق سزا يا بدله ورکړي.
• په دې آيت کې د مسلمانانو لپاره دا خبرداری دی چې له ګناهونو او معاصيو څخه ځان وساتي او تل د الله تعالی د رحمت او مغفرت هيله وکړي، ځکه چې د قيامت په ورځ به هر څوک د خپلو عملونو سره مخ شي.