سوڕەتی حاقە — ئایه‌ت 37

ووشەكان:

• الْخَاطِئُونَ: ئه‌وانه‌ی که به‌ئه‌نقesti گوناه و تاوان ده‌که‌ن، به‌تایبه‌ت بێباوه‌ڕان و خوانه‌ناسان.

تەفسیر:

ئه‌م ئایه‌ته‌ی پیرۆز به‌شێکه له‌ وه‌سفی دۆزه‌خ و سزای بێباوه‌ڕان، که‌ له‌ ئایه‌ته‌کانی پێشوودا باسکراوه‌. خوای گه‌وره‌ ده‌فه‌رموێت: ئه‌و خۆراکه‌ی که‌ بۆ دۆزه‌خیان ئاماده‌کراوه‌، که‌ بریتییه له‌ زوخاو و ئاوی گه‌رم و پیسی بریندارانی دۆزه‌خ، هیچ که‌سێک نایخوات به‌بێجگه له‌ گوناهباران. مه‌به‌ست له‌ گوناهباران ئه‌و که‌سانه‌ن که‌ به‌ده‌ستی خۆیان و به‌ئه‌نقesti گوناه و تاوان ده‌که‌ن و له‌سه‌ر بێباوه‌ڕی و یاخیبوون له‌ خوا سوورن و په‌شیمان نابن. ئه‌وانه‌ی که‌ به‌رده‌وام له‌ ژیانی دنیادا گوناهه‌کانیان به‌رامبه‌ر خوا و به‌رامبه‌ر خه‌ڵکی کردووه‌ و له‌ حه‌ق و ڕاستیدا چه‌سپاون، ئه‌وانه‌ سه‌ره‌نجام ئه‌م خۆراکه‌ی دۆزه‌خ ده‌خۆن.

په‌ند و ئامۆژگاری:

ئه‌ی ئینسانه‌ گیان! با ئه‌م ئایه‌ته‌ی پیرۆز ببێته‌ هۆی وریابوونه‌وه‌مان. خوای میهره‌بان له‌ ڕێگه‌ی قورئانه‌وه‌ هه‌میشه ئاگادارمان ده‌کاته‌وه‌ له‌ ئه‌نجامی گوناه و تاوان. به‌ڵام له‌ هه‌مان کاتدا، ده‌رگای تۆبه‌ و به‌زه‌یی هه‌تا کۆتایی ژیان کراوه‌یه‌. ئه‌گه‌ر گوناهبارین، با زوو بگه‌ڕێینه‌وه‌ بۆ لای خوا و تۆبه‌ بکه‌ین، چونکه‌ خوای گه‌وره‌ زۆر به‌خشنده‌یه‌ و تۆبه‌ی به‌نده‌کانی خۆشده‌وێت. با هه‌وڵ بده‌ین له‌ ژیاندا ڕێبازی ڕاستی و چاکه‌ بگرینه‌به‌ر، تا له‌و ڕۆژه‌ی که‌ هیچ سوودێک به‌ئێمه‌ ناگه‌یه‌نێت، به‌ده‌ست که‌وتی ڕزگاری و به‌هه‌شتی به‌رین ببین.