Surja El-A'raf — Ajet 137

Kuptimet e fjalëve:

• Es-tud'ifu: dobësimi, nënshtrimi, poshtërimi dhe shfrytëzimi i tyre në punë të rënda.
• Meshariq el-ard ue megaribiha: lindjet e tokës dhe perëndimet e saj – domethënë, të gjitha anët dhe skajet e saj.
• El-ard: këtu nënkuptohet toka e Sirisë (Sham) dhe Egjiptit.
• El-arshi: ndërtimi i ndërtesave të larta, kulmeve dhe kopshteve mbi shtylla.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar tregon se pasi e shpëtoi popullin e Izraelit nga robëria e Faraonit dhe pas shkatërrimit të tij, Ai ua trashëgoi atyre tokën e bekuar – lindjet dhe perëndimet e saj – domethënë, tokat e Sirisë dhe Egjiptit, të cilat i kishte bekuar me ujë, pemë dhe prodhime të shumta. Kjo ishte plotësimi i premtimit të Tij të mirë që u kishte dhënë bijve të Izraelit, siç thuhet në ajetin tjetër: "Ne dëshirojmë t'i dhurojmë mirësi atyre që u ishin dobësuar në tokë, t'i bëjmë ata udhëheqës dhe trashëgimtarë" (El-Kasas: 5). Kjo ndodhi për shkak të durimit të tyre ndaj vuajtjeve dhe shtypjes së Faraonit dhe popullit të tij. Ndërsa Faraoni dhe populli i tij, Allahu i shkatërroi plotësisht: ua shkatërroi ndërtesat, kopshtet, fermat dhe gjithçka që kishin ndërtuar dhe ngritur – asgjë nuk mbeti prej tyre.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Durimi është çelësi i fitores: Ajeti tregon se durimi ndaj shtypjes dhe vuajtjeve është rruga që të çon te çlirimi dhe suksesi. Kush duron për hir të Allahut, Ai i jep atij fuqi dhe tokë.
2. Premtimi i Allahut është i vërtetë: Çdo premtim i Allahut për robërit e Tij të sinqertë do të realizohet, edhe nëse vonohet. Prandaj, muslimani duhet të jetë i bindur se ndihma e Allahut është afër.
3. Fundi i padrejtësisë është shkatërrimi: Ajeti tregon se çdo ndërtesë, pushtet dhe pasuri e ndërtuar mbi padrejtësi dhe shtypje është e destinuar për shkatërrim, ndërsa e vërteta dhe drejtësia mbeten.
4. Toka e bekuar dhe rëndësia e saj: Ajeti tregon vlerën e tokës së bekuar dhe se Allahu ua trashëgon atë robërve të Tij të devotshëm, gjë që i nxit muslimanët të punojnë për ta ruajtur dhe mbrojtur atë.
5. Mirënjohja ndaj Allahut: Kur Allahu i jep njeriut begati dhe fuqi, ai duhet ta falënderojë Atë dhe ta përdorë atë fuqi në bindje ndaj Tij, jo në mosbindje – ashtu siç bënë bijtë e Izraelit më vonë, duke u larguar nga rruga e drejtë.