Сураи Аль-Араф Оят 137 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва ба он мардуме, ки ба нотавонӣ афтода буданд, шарқу…

Аль-Араф · 137/206

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Араф

وَأَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذِينَ كَانُوا يُسْتَضْعَفُونَ مَشَارِقَ الْأَرْضِ وَمَغَارِبَهَا الَّتِي بَارَكْنَا فِيهَا ۖ وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ الْحُسْنَىٰ عَلَىٰ بَنِي إِسْرَائِيلَ بِمَا صَبَرُوا ۖ وَدَمَّرْنَا مَا كَانَ يَصْنَعُ فِرْعَوْنُ وَقَوْمُهُ وَمَا كَانُوا يَعْرِشُونَ ۝١٣٧

🔤 Transliteration

Wa awrasnal qawmal lazeena kaanoo yustad`afoona mashaariqal ardi wa maghaari bahal latee baaraknaa feehaa wa tammat kalimatu Rabbikal husnaa `alaa Baneee Israaa`eela bimaa sabaroo wa dammarnaa maa kaana yasna`u Fir`awnu wa qawmuhoo wa maa kaanoo ya`rishoon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва ба он мардуме, ки ба нотавонӣ афтода буданд, шарқу ғарби он сарзаминро, ки баракат дода будем, ба мерос додем ва ваъдаи некӯе, ки Парвардигори ту ба банӣ—Исроил дода буд, ба он сабаб, ки сабр намуда буданд, ба камол расид ва ҳар чиро Фиръавну қавмаш месохтанд ва қасрҳоеро, ки бармеафроштанд, вайрон кардем!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

يُسْتَضْعَفُونَ: заъиф ва хор дошта мешуданд, яъне онҳоро ба бандагӣ ва хорӣ мегирифтанд.
مَشَارِقَ الْأَرْضِ وَمَغَارِبَهَا: шарқу ғарби замин, яъне тамоми ҷиҳатҳои шарқӣ ва ғарбии сарзамин.
بَارَكْنَا فِيهَا: дар он барака гузоштем, яъне замини шому фирӯзӣ бо обу дарахту меваҳо.
كَلِمَةُ رَبِّكَ الْحُسْنَى: ваъдаи неки Парвардигорат, ки ҷумлаи зебо ва некӯ буд.
دَمَّرْنَا: нест ва хароб кардем.
يَعْرِشُونَ: месохтанд, яъне боғҳо ва биноҳое, ки бардошта медоштанд.

Тафсири оят:

Аллоҳи таъоло ба банӣ Исроил, ки дар замини Миср таҳти зулму ситами фиръавн қарор доштанд ва ҳақорату хорӣ мекашиданд, заминҳои шарқу ғарби сарзаминро мерос дод. Ин сарзаминҳо кишвари Шом буданд, ки Аллоҳ дар онҳо баракати фаровон гузошта буд — аз обу заминҳои ҳосилхез, дарахтон ва меваҳои гуногун. Ваъдаи неки Парвардигор, ки дар бораи пирӯзӣ ва сарварӣ дода буд, бар банӣ Исроил ба амал омад, зеро онҳо дар баробари зулму ситами фиръавн ва қавмаш сабр карданд. Сипас Аллоҳ ҳамаи он чиро, ки фиръавн ва қавмаш аз биноҳо, боғҳо, қасрҳо ва ободонӣ сохта буданд, несту нобуд кард.

Фоидаҳои оят:

Сабр дар баробари душворӣ ва зулм сабаби расидан ба пирӯзӣ ва баракат мешавад.
Аллоҳ бандагони заъифу хоршударо фаромӯш намекунад ва ба онҳо ёрӣ мерасонад.
Қудрату сарвати дунё, агар бо зулм ва кибр ҳамроҳ бошад, оқибат ба нестӣ мерасад.
Ваъдаҳои Аллоҳ ҳатман иҷро мешаванд, гарчанде ки вақте ба таъхир афтанд.
Заминҳои баракатнок ва неъматҳои онҳо аз ҷониби Аллоҳ ба бандагони шукргузор ва сабркунанда ато мегарданд.
Ин оят мӯъминонро ба сабр, умедворӣ ва эътимод ба адлу инсофи илоҳӣ ташвиқ мекунад ва дилҳоро ба ислом ва Қуръон гарм месозад.

📜 Оят 135-139 — Сураи Аль-Араф

135فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الرِّجْزَ إِلَىٰ أَجَلٍ هُم بَالِغُوهُ إِذَا هُمْ يَنكُثُونَ

Чун то он замон, ки қарор ниҳода буданд, азобро аз онҳо дур кардем, паймони худро шикастанд.

136فَانتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَأَغْرَقْنَاهُمْ فِي الْيَمِّ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَكَانُوا عَنْهَا غَافِلِينَ

Пас аз онҳо интиком гирифтем ва дар дарё ғарқашон кардем. Зеро оёти Моро дурӯғ донистанд ва аз онҳо ғафлат карданд!.

137وَأَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذِينَ كَانُوا يُسْتَضْعَفُونَ مَشَارِقَ الْأَرْضِ وَمَغَارِبَهَا الَّتِي بَارَكْنَا فِيهَا ۖ وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ الْحُسْنَىٰ عَلَىٰ بَنِي إِسْرَائِيلَ بِمَا صَبَرُوا ۖ وَدَمَّرْنَا مَا كَانَ يَصْنَعُ فِرْعَوْنُ وَقَوْمُهُ وَمَا كَانُوا يَعْرِشُونَ

138وَجَاوَزْنَا بِبَنِي إِسْرَائِيلَ الْبَحْرَ فَأَتَوْا عَلَىٰ قَوْمٍ يَعْكُفُونَ عَلَىٰ أَصْنَامٍ لَّهُمْ ۚ قَالُوا يَا مُوسَى اجْعَل لَّنَا إِلَٰهًا كَمَا لَهُمْ آلِهَةٌ ۚ قَالَ إِنَّكُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُونَ

Ва банӣ-Исроилро аз дарё гузаронидем. Бар қавме гузаштанд, ки ба парастиши бутҳои худ дил баста буданд. Гуфтанд: «Эй Мӯсо, ҳамон тавр, ки онҳоро худоёнест, барон мо ҳам худое бисоз». Гуфт: «Шумо мардуме бехирад ҳастед.

139إِنَّ هَٰؤُلَاءِ مُتَبَّرٌ مَّا هُمْ فِيهِ وَبَاطِلٌ مَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ

Он чӣ инҳо дар онанд, нобудшаванда ва коре, ки мекунанд, ботил аст».

← Оят 136 📖 Аль-Араф Оят 138 →

Аль-АрафФеҳристи Қуръон

206Оят

MeccanRevelation

137Оят

Тарҷума — Аль-Араф 137

Сураи Аль-Араф Оят 137 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва ба он мардуме, ки ба нотавонӣ афтода буданд, шарқу…

Сураи Оят 137/206 — Сураи Аль-Араф الأعراف (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Араф Гӯш кун, Сураи Аль-Араф Тарҷума, Сураи Аль-Араф mp3, Сураи Аль-Араф pdf. Оят 135–139. Ба Тоҷикӣ: Русский.