Surja El-A'raf — Ajet 138

Kuptimet e fjalëve:

• “Javazna” – e kaluam, e kaluam përtej.
• “Ja’kufun” – qëndrojnë, ndalen me përkushtim.
• “Asnam” – idhuj, statuja që adhuroheshin pos All-llahut.
• “Ilahan” – zot, hyjni që adhurohet.

Tefsiri i ajetit:

All-llahu i Lartësuar tregon për mirësinë e Tij ndaj bijve të Izraelit, kur i shpëtoi nga faraoni dhe e kaloi detin me ta, pasi Musai (paqja qoftë mbi të) e goditi detin me shkopin e tij dhe ai u nda në rrugë të thata. Ata kaluan dhe gjatë rrugës kaluan pranë një populli që ishte i përkushtuar ndaj adhurimit të idhujve që kishin, të cilët i adhuronin pos All-llahut. Kur bijtë e Izraelit i panë ata, u tha Musait: “O Musa, bëj edhe për ne një zot (idhull) që ta adhurojmë, ashtu siç kanë ata zota!” Musai u përgjigj: “Vërtet, ju jeni popull që nuk dini!” – dmth., nuk e dini madhështinë e All-llahut dhe se adhurimi nuk i takon askujt tjetër përveç All-llahut Një e të Vetëm, Fuqiplotit. Ai i qortoi ata për këtë kërkesë të shëmtuar, sepse ata sapo kishin parë mrekullitë e mëdha të All-llahut, siç ishte çarja e detit, e megjithatë kërkuan idhuj për adhurim – kjo tregon injorancë të madhe ndaj Zotit të tyre.

Përfitimet nga ajeti:

• Nga ky ajet mësojmë se njeriu duhet ta ruajë veten nga imitimi i verbër i popujve jobesimtarë në çështjet e adhurimit, sepse adhurimi është i drejtuar vetëm për All-llahun.
• Ajeti na mëson se injoranca ndaj All-llahut dhe cilësive të Tij është shkaku i rënies në gabime të mëdha, prandaj duhet ta kërkojmë diturinë e saktë për Zotin tonë.
• Ajeti tregon butësinë dhe urtësinë e Musait (a.s.) në korrigjimin e popullit të tij, duke u shpjeguar atyre gabimin me fjalë të qarta e të buta.
• Na bën të kuptojmë se njeriu duhet ta falënderojë All-llahun për mirësitë e Tij dhe jo të kërkojë gjëra që e largojnë nga rruga e drejtë, sepse shpëtimi nga deti ishte një mrekulli e madhe që kërkonte falënderim, jo kërkesa të kota.