سورت اعراف — آیت 144

د کلمو معناوې:

• اصْطَفَيْتُكَ: ما تا غوره کړې يې، انتخاب کړې يې.
• بِرِسَالَاتِي: زما په پېغامونو سره (چې تا ته مې سپارلي دي).
• بِكَلَامِي: زما له خبرو سره (چې له تا سره مې پرته له واسطې خبرې کړې دي).
• آتَيْتُكَ: تا ته مې درکړي دي (له رسالت او فضيلت څخه).
• الشَّاكِرِينَ: هغه کسان چې د الله پر نعمتونو شکر ادا کوي.

تفسير:

الله تعالیٰ حضرت موسیٰ عليه السلام ته وفرمايل: "ای موسیٰ! بېشکه ما تا ته په خپلو پېغامونو (رسالتونو) سره او په خپل کلام سره (چې له تا سره مې پرته له واسطې خبرې کړې دي) په خلقو باندې غوره والی درکړی دی." دا هغه وخت و چې الله تعالیٰ له موسیٰ سره په طور غره کې خبرې وکړې او هغه ته يې د تورات سپېرلی کتاب ورکړ. الله تعالیٰ هغه ته وفرمايل: "نو هغه څه چې ما تا ته درکړي دي، هغه په کلکه ونیسه، پرې عمل وکړه او له هغو کسانو څخه شه چې زما پر نعمتونو شکر کوي." دا په دې معنا چې موسیٰ بايد د الله تعالیٰ پر دې لوی فضل او نعمت شکر ادا کړي، ځکه چې شکر د نعمتونو د بقا سبب ګرځي.

فايدې:

1. الله تعالیٰ خپلو بندګانو ته په خپل فضل سره غوره والی ورکوي، او دا غوره والی د الله له خوا دی، نه د بندګانو له خوا.
2. د الله تعالیٰ کلام له موسیٰ عليه السلام سره پرته له واسطې و، چې دا د موسیٰ عليه السلام لوړ مقام ښيي.
3. هر هغه څه چې الله تعالیٰ موږ ته راکړي، که لږ وي که ډېر، بايد پرې قانع واوسو او شکر يې ادا کړو، ځکه چې شکر د نعمتونو د زياتوالي سبب دی.
4. د الله تعالیٰ په حکمونو باندې عمل کول او پرې ټينګ پاتې کېدل د مؤمن د برياليتوب لاره ده.
5. دا آيت موږ ته دا هم ښيي چې الله تعالیٰ خپلو پېغمبرانو ته ځانګړي فضيلتونه ورکړي دي، او موږ بايد پر دوی ايمان راوړو او د دوی پيروي وکړو.