سوره اعراف — آیه 144

معانی کلمات:

• اصطفیتک: تو را برگزیدم و انتخاب کردم.
• برسالاتی: به سبب رسالت‌هایم (نبوت و پیام‌هایی که به تو سپردم).
• بکلامی: به سبب سخن گفتنم با تو (بدون واسطه).
• آتیتک: آنچه به تو عطا کردم (از نعمت نبوت و شرافت تکلیم).
• من الشاکرین: از زمره سپاسگزاران.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه خطاب به حضرت موسی علیه‌السلام می‌فرماید: ای موسی! من تو را بر مردمِ زمانه‌ات برگزیدم و برتری بخشیدم، به واسطه دو نعمت بزرگ: یکی رسالت‌هایی که به تو سپردم تا پیام مرا به بندگانم برسانی، و دیگری سخن گفتن مستقیم من با تو، بدون هیچ واسطه‌ای که این افتخاری بی‌نظیر است. پس آنچه از نعمت‌ها و تکالیف به تو عطا کردم، با جدیت بگیر و محکم به آن چنگ بزن و در راه ابلاغ و عمل به آن بکوش. و از زمره کسانی باش که بر این الطاف الهی شکرگزارند، نه کسانی که نعمت را فراموش می‌کنند یا در برابر آن کفران می‌ورزند. این انتخاب و تفضیل، هم مسئولیت‌آور است و هم مایه سربلندی، و شکرگزاری، رمز پایداری این نعمت‌هاست.

فواید و پیام‌های آیه:

• مقام والای پیامبران، نه به سبب تلاش شخصی، بلکه لطف و انتخاب الهی است و این نشانه محبت خدا به بندگان برگزیده‌اش می‌باشد.
• گفتگوی مستقیم خدا با موسی علیه‌السلام، نشانه کرامت و نزدیکی خاص او به پروردگار است و ما را به اهمیت ارتباط با خدا و دعا و مناجات ترغیب می‌کند.
• هر نعمتی، مسئولیتی به همراه دارد؛ هرچه نعمت بزرگ‌تر باشد، انتظار شکر و عمل بیشتر است.
• شکرگزاری، نه فقط با زبان، بلکه با عمل به دستورات الهی و استفاده درست از نعمت‌ها محقق می‌شود و این درس بزرگی برای همه ماست که قدر الطاف خدا را بدانیم و در مسیر رضای او گام برداریم.