سورت اعراف — آیت 152

د کلمو معناګانې:

• اتَّخَذُوا الْعِجْلَ: سخه (گوساله) يې معبود وټاکه.
• سَيَنَالُهُمْ: هغوی ته به حتماً ورسېږي.
• غَضَبٌ: قهر او غصه.
• ذِلَّةٌ: رسوايي، ذلت او سپکاوی.
• الْمُفْتَرِينَ: هغه کسان چې پر الله باندې دروغ تړي، يعنې بدعت کوونکي.

تفسير:

الله تعالی په دې آيت کې د هغو بني اسرائيلو په اړه خبر ورکوي چې د حضرت موسى عليه السلام له وخته يې سخه (گوساله) معبود وګرځوله. دا خلک به د خپل رب له لوري حتمي غضب او قهر سره مخ شي، او په دې دنيايي ژوند کې به رسوايي او ذلت ورته ورسېږي. دا ذلت په دې کې وه چې دوی ته امر وشو چې خپل ځانونه ووژني (د توبې په توګه)، او له خپلو کورونو ووځي، چې په دې کې د دوی لپاره ستره رسوايي وه.

الله تعالی بيا فرمايي چې همداسې موږ د هغو کسانو سره چې پر الله باندې دروغ تړي او په دين کې بدعتونه ايجاد کړي، چلند کوو. هر څوک چې په دين کې نوی کار راوړي او د الله په نامه دروغ وايي، هغه به هم په دنيا کې ذليل او رسوا شي، لکه څنګه چې د سخه عبادت کوونکي ورسره مخ شول.

فايدې:

1. د الله تعالی جزا حتمي ده؛ که څوک د الله په مقابل کې دروغ او بدعتونه راوړي، نو د هغوی سزا به په دنيا کې هم ښکاره شي.
2. د دين په معاملو کې بايد له قرآن او سنت څخه ونه اوښتل شي، ځکه چې بدعت او دروغ د ذلت او رسوايۍ سبب ګرځي.
3. توبه او بېرته الله ته رجوع کول د غضب او ذلت څخه د خلاصون لاره ده، لکه څنګه چې بني اسرائيلو ته د توبې امر وشو.
4. دا آيت مسلمانانو ته دا درس ورکوي چې د الله په دين کې هيڅ نوی کار نه دی داخلول شوی، او هر څوک چې داسې وکړي، نو د هغه انجام به په دنيا او آخرت کې بد وي.