Аль-Араф сүрәсе — Аять 152

Сүзләрнең мәгънәләре:

• اتَّخَذُوا الْعِجْلَ — бозауны үзләренә Илаһ итеп алдылар.
• سَيَنَالُهُمْ — аларга ирешәчәк, аларны каплаячак.
• غَضَبٌ — ачу, ярсу (Аллаһның ачуы).
• ذِلَّةٌ — хурлык, түбәнсезлек, кимсетү.
• الْمُفْتَرِينَ — ялганчылар, Аллаһка ялган сүзләр ишәп ялганчылар (Аллаһка ялганны ишәп нисбәт итүчеләр).

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә бозауга табынучыларның хәле турында хәбәр бирә. Алар, Муса галәйһиссәлам тауда Аллаһ белән сөйләшү өчен киткәннән соң, Сәмири ясаган бозау сынына табыналар. Аллаһ аларга каты газап вәгъдә итә: аларга Раббыларыннан ачу киләчәк, ягъни алар тәүбә итеп, үз-үзләрен үтерү әмере алачаклар. Моннан тыш, аларга бу дөньяда хурлык һәм кимсетү ирешәчәк — алар үз йортларыннан чыгарылачак, чөнки читтә йөрү үзе бер хурлык санала.

Аллаһ әйтә: без ялганчыларга, ягъни Аллаһка ялган нисбәт итүчеләргә, Аның диненә ялган кертүчеләргә һәм Аның әмерләрен бозып, үз башларыннан дин уйлап чыгаручыларга шулай ук җәза бирәбез. Бу — гомуми кагыйдә: кем дә кем Аллаһка ялган сөйләсә яки Аның дине турында ялган сүзләр әйтсә, ул да хурлыкка һәм ачуга дучар булачак.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Аллаһы Тәгалә бик тиз үч алучы түгел, ә кешеләргә тәүбә өчен вакыт бирә, ләкин тәүбә итмәүчеләргә җәзасы мотлак киләчәк.
2. Ширк — Аллаһка иң зур гөнаһ, ул кешене хурлыкка төшерә, хәтта бу дөньяда ук.
3. Дингә яңалык кертү, Аллаһ исеменнән ялган сөйләү — бик зур гөнаһ, аның җәзасы да авыр булачак.
4. Тәүбә итеп, гөнаһтан чистарыну — Аллаһ рәхмәтенә ирешү юлы. Бозауга табынучылар тәүбә иткәч, Аллаһ аларны гафу итте.
5. Бу аять безне диндә сафлыкка, Коръән һәм Сөннәткә генә иярүгә өнди, бәдәгатьләрдән сакланырга өйрәтә.