Аль-Араф сүрәсе — Аять 151

Сүзләрнең мәгънәләре:

— «Әдхилнә фи рахмәтик» — безне үз рәхмәтеңә керт, ягъни рәхмәтең безне чолгап алсын.

— «Әрхәмүр-рахимин» — рәхмәт кылучыларның иң рәхимлесе.

Аять тәфсире:

Муса галәйһиссәлам үзенең энесе Һарунның гаебсез икәнен аңлагач, аның гафу үтенүенә тәүбә итте һәм Аллаһыга дога кылды. Ул әйтте: «И Раббым! Миңа гафу ит — мин энемә карата күрсәткән ачуым өчен, һәм энем Һарунга да гафу ит — әгәр аның тарафыннан берәр кимчелек булса. Безне икебезне дә рәхмәтеңә керт, рәхмәтең безне һәр яктан чолгап алсын. Син — рәхмәт кылучыларның иң рәхимлесе, Син безгә безнең үзебездән дә рәхимлерәк».

Муса үзенең догасы белән энесенең күңелен күтәрергә, дошманнарның шатлануын өзәргә теләде. Ул үз хатасын таныды һәм Аллаһыдан гафу сорады, чөнки ул Исраил угылларына ачуланып, энесенең сакалыннан тоткан иде. Ә Һарун исә үзенә йөкләнгән әмерне үтәүдә бернинди дә кимчелек кылмаган иде — ул кавемен туктатырга тырышты, ләкин алар аңа буйсынмадылар.

Аятьтән алынган файдалар:

— Гөнаһ эшләгән кеше өчен тәүбә итеп, Аллаһыдан гафу сорау — бөек гыйбрәт. Хәтта пәйгамбәр үзе дә хатасын танып, гафу үтенгән.

— Мөэмин кеше туганнары һәм дуслары өчен дә дога кылырга тиеш, аларның яхшылыгын теләргә һәм аларны гафу итәргә өйрәнергә тиеш.

— Аллаһының рәхмәте киң, Ул чын күңелдән тәүбә итүче бәндәләренә рәхимле. Без дә һәрвакыт Аллаһының рәхмәтенә өмет итәргә тиешбез, чөнки Ул — иң Рәхимле.

— Кешеләр арасындагы мөнәсәбәтләрдә тыйнаклык һәм кичерүчәнлек булырга тиеш, ачуны җиңәргә һәм туганнар арасындагы бәйләнешне сакларга кирәк.