Аль-Араф сүрәсе — Аять 153

Сүзләрнең мәгънәләре:

• السَّيِّئَات — начар эшләр, гөнаһлар, шул исәптән Аллаһка ширек кылу һәм башка гөнаһлар.
• تَابُوا — тәүбә иттеләр, гөнаһларыннан баш тартып, Аллаһка кайттылар.
• مِن بَعْدِهَا — шул начар эшләрдән соң.
• آمَنُوا — ышандылар, иман китерделәр.
• لَغَفُورٌ رَّحِيمٌ — бик ярлыкаучы, бик рәхимле.

Аять тәфсире:

Әйә, бу аятьтә Аллаһы Тәгалә начар эшләр кылган кешеләр турында сөйли. Алар нинди начар эшләр кылсалар да — Аллаһка ширек кыту, Аңа ышанмау, төрле гөнаһлар эшләү — шуннан соң тәүбә итсәләр, ягъни гөнаһларын ташлап, чын йөрәктән Аллаһка кайтсалар, Аңа иман китереп, изге гамәлләр кыла башласалар, инде алар өчен Аллаһның рәхмәте ачыла.

Пәйгамбәребезгә (с.г.в.) хитап итеп, Аллаһы Тәгалә әйтә: "Ий Мухәммәд, синең Раббың — бу тәүбәдән соң да, гөнаһлардан соң да — бик ярлыкаучы һәм бик рәхимле." Ягъни, кеше гөнаһ эшләгәннән соң тәүбә итсә, Аллаһ аның барлык гөнаһларын гафу итә, аларны беркемгә дә фаш итми, киресенчә, рәхмәте белән каплап, җәннәтенә кертә.

Бу аятьтә ассызыклап әйтелә: тәүбәнең шарты — гөнаһны ташлап, Аллаһка иман китерү һәм изге гамәлләргә кайту. Тәүбә чын күңелдән булса, Аллаһ аны кабул итә, гөнаһларны гафу итә, чөнки Аның ярлыкавы һәм рәхмәте бик киң.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Аллаһы Тәүләнең рәхмәте бик киң — кеше никадәр генә гөнаһка батса да, тәүбә итеп кайтса, Аллаһ аны гафу итә. Бу мөэминнәргә зур өмет бирә.
2. Тәүбә ишеге һәрвакыт ачык — кеше гомеренең теләсә кайсы мизгелендә тәүбә итә ала, Аллаһ аны кабул итәргә әзер.
3. Тәүбәнең дөреслеге өчен иман кирәк — гөнаһны ташлап кына түгел, ә Аллаһка чын күңелдән ышану һәм изге гамәлләргә кайту мөһим.
4. Аллаһ тәүбә иткән бәндәсен оятка калдырмый, гөнаһларын ярлыкап, аңа рәхмәт күрсәтә. Бу кешеләрне Аллаһның мәрхәмәтенә ышанырга өнди.
5. Бу аять гөнаһ эшләгән, ләкин үкенеп, Аллаһка кайтырга теләгән һәркемгә — өмет һәм юаныч бирә, Исламның җан ачучы, рәхимле дин икәнен күрсәтә.