Surah Al-A'raf — Talata 188

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Lā amliku – Wala akong kapangyarihan o kontrol.
• Naf’an – Kabutihan o pakinabang.
• Ḍarran – Kapinsalaan o kasamaan.
• Al-Ghayb – Mga bagay na nakatago at hindi nalalaman ng mga nilalang.
• Lastakthartu min al-khayr – Sadyang pinarami ko sana ang kabutihan (tulad ng kayamanan) para sa aking sarili.
• Nadhīr – Tagapagbabala sa parusa ng Allah.
• Bashīr – Tagapagbalita ng magandang balita (Paraiso).

Paliwanag ng Talata:

Sabihin mo, O Muhammad, sa mga tao: Wala akong kapangyarihan na magdulot ng anumang kabutihan sa aking sarili, ni maalis ang anumang kapinsalaan sa akin, maliban sa anumang naisin ng Allah na ipagkaloob o itakda para sa akin. Ang lahat ng bagay ay nasa Kamay ng Allah lamang. Kung nalalaman ko ang mga nakatagong bagay (ghayb), tunay na pinarami ko sana ang mga gawaing magdudulot sa akin ng kabutihan at kayamanan, at inilayo ko sana sa aking sarili ang anumang kapinsalaan o kahirapan bago pa man ito dumating. Subalit ako ay isang tao lamang na hindi nakaaalam ng nakatago; ang nalalaman ko lamang ay ang itinuro sa akin ng Allah. Ako ay isang sugo lamang mula sa Kanya – nagbababala sa mga hindi naniniwala tungkol sa parusa ng Impiyerno, at nagbibigay ng magandang balita ng Paraiso sa mga taong sumasampalataya sa akin at kumikilos ayon sa aking ipinapahayag.

Mga Aral na Makukuha sa Talata:

1. Ang Propeta Muhammad (sumakanya nawa ang kapayapaan) ay isang tao lamang na walang kapangyarihan maliban sa ipinagkaloob ng Allah – ito ay nagtuturo sa atin ng kababaang-loob at pagtitiwala sa Allah lamang.
2. Ang kaalaman sa mga nakatagong bagay (ghayb) ay tanging sa Allah lamang; walang sinuman sa mga nilalang ang nakaaalam nito. Kaya't hindi tayo dapat maniwala sa mga manghuhula o nag-aangkin ng kaalaman sa hinaharap.
3. Ang tunay na kayamanan at kaligtasan sa kapinsalaan ay nasa pagsunod sa Allah at sa Kanyang Sugo, hindi sa pag-asa sa mga bagay na wala sa ating kontrol.
4. Ang tungkulin ng mga propeta ay magbigay ng babala at magandang balita – kaya't tayo bilang mga Muslim ay dapat maging tagapagdala ng babala laban sa kasalanan at tagapagbalita ng pag-asa sa awa ng Allah sa pamamagitan ng mabubuting gawa.
5. Ang pananampalataya ay hindi lamang salita kundi pagpapatotoo sa puso at pagkilos ayon sa katuruan ng Islam – ito ang daan tungo sa kaligayahan sa mundo at sa Kabilang Buhay.