ሱረቱ አል-አዕራፍ — አንቀጽ 188

የቃላት ማብራሪያ፦

• አምሊኩ፦ አልችልም፣ አልተቆጣጠርም ማለት ነው።
• ነፍዐ፦ ጥቅም፣ ወይም ደግነት ማለት ነው።
• ዘረር፦ ጉዳት፣ ወይም ክፋት ማለት ነው።
• አል-ገይብ፦ ሩቅ የሆነው ስውር ነገር፣ የወደፊት ነገሮች ማለት ነው።
• ኢስተክሠርቱ፦ ብዙ ባደረግሁ ነበር ማለት ነው።
• ነዚር፦ አስጠንቃቂ፣ ወይም አስፈራሪ ማለት ነው።
• በሺር፦ አብሳሪ፣ ወይም የደስታ ብስራት አድራሽ ማለት ነው።

የአንቀጹ ትርጓሜ፦

ይህች አንቀጽ ለነቢዩ ሙሐመድ (ሰለላሁ ዐለይሂ ወሰለም) የተላለፈች ሲሆን፣ አላህ ለእርሱ እንዲናገር ያዘዘውን ንግግር ትዘልፋለች። ነቢዩ ለሰዎች እንዲናገሩ የተባሉት ነገር ይህ ነው፦ "እኔ ለራሴ ጥቅም ማምጣትም ሆነ ጉዳትን መከላከል አልችልም፤ አላህ የፈለገው ካልሆነ በስተቀር።" ማለትም ነቢዩ በራሳቸው ኃይል ምንም ነገር ማድረግ እንደማይችሉ፣ ሁሉም ነገር በአላህ ፈቃድ እንደሆነ ግልጽ ማድረግ ነው። ይህ የነቢዩን ትህትናና ለአላህ መገዛታቸውን ያሳያል።

ከዚያም አላህ እንዲህ እንዲል አዘዘ፦ "ሩቁን ስውር ነገር (አል-ገይብ) ባወቅሁ ኖሮ ብዙ መልካም ነገር ባገኘሁ ነበር፣ ክፋትም አይነካኝም ነበር።" ማለትም የወደፊቱን ነገር ባወቅሁ ኖሮ ጥቅም የሚያመጡ ተግባራትን ባከናወንሁ ነበር፣ ጉዳትንም ባስወገድሁ ነበር። ነገር ግን የስውር ነገር ዕውቀት ለአላህ ብቻ ነው፤ ነቢዩም አላህ ያስተማራቸውን ካልሆነ በስተቀር ስውርን አያውቁም።

በመጨረሻም ነቢዩ ራሳቸውን እንዲህ ገለጹ፦ "እኔ ከአላህ የተላከ አስጠንቃቂና አብሳሪ ነኝ፤ ከአላህ ቅጣት አስፈራራለሁ፣ በምህረቱና በገነቱም ደስታን አበስራለሁ። ይህን የሚቀበሉትና በእኔ የሚያምኑት ሰዎች ብቻ ናቸው።"

ይህች አንቀጽ ብዙ ትምህርቶችን ትይዛለች፦ ሁሉም ነገር በአላህ እጅ ነው፤ ሰው በራሱ ኃይል ምንም ነገር ማድረግ አይችልም። የስውር ነገር ዕውቀት ለአላህ ብቻ ነው። ነቢዩም ሆነ ሌላ ሰው ስውርን አያውቅም። የነቢዩ ተግባር ማስጠንቀቅና ማበስራት ብቻ ነው። እኛም በነቢዩ እውነተኝነት አምነን በአላህ ፈቃድ ላይ መጠጋት አለብን። ይህች አንቀጽ ልብን የምታለሰ፣ ለአላህ የምታስገዛ፣ በነቢዩም ላይ ያለንን ፍቅር የምታጠናክር ናት። አላህ ሁሉን ዐዋቂ ነው፤ እኛም እርሱን ብቻ መጠጋት አለብን።