سوره اعراف — آیه 2

معانی کلمات:

• حَرَج: تنگی، تنگدلی، شک و تردید یا ناراحتی که مانع از انجام کاری شود.

تفسیر آیه:

این قرآن، کتابی است که از جانب خداوند بر تو -ای پیامبر- نازل شده است. پس نباید در سینهات تنگی، تردید یا نگرانی از ناحیه آن باشد؛ نه در اینکه از سوی خدا نازل شده و نه در رساندن و ابلاغ آن به مردم. این کتاب برای آن نازل شده که به وسیله آن مردم را از عذاب الهی بترسانی و بیم دهی و برای مؤمنان مایه یادآوری و پند باشد. پس نگران تکذیب شدن مباش، چرا که وظیفه تو تنها ابلاغ است و حساب مردم با خداست. مؤمنان کسانی هستند که از این یادآوری بهره میبرند و پند میگیرند.

فواید و پیامهای آیه:

1. اطمینان و آرامش پیامبرانه: خداوند به پیامبرش اطمینان میدهد که در رساندن پیام الهی هیچ نگرانی و تردیدی به خود راه ندهد؛ این نشان میدهد که مبلغان دین باید با قلبی آرام و مطمئن به تبلیغ بپردازند و از مخالفتها نهراسند.
2. قرآن، مایه بیداری: قرآن تنها برای ترساندن نیست، بلکه برای مؤمنان مایه یادآوری و بیداری است؛ پس هرچه ایمان انسان قویتر باشد، بیشتر از قرآن پند میگیرد و به آن عمل میکند.
3. تقسیم مخاطبان: قرآن دو گروه را مخاطب قرار میدهد: کافران که با انذار و هشدار به راه میآیند و مؤمنان که با یادآوری و تذکر، ایمانشان افزون میشود. این نشاندهنده جامعیت قرآن برای همه انسانهاست.
4. وظیفه ما در برابر قرآن: همانگونه که پیامبر وظیفه ابلاغ داشت، ما نیز باید قرآن را بخوانیم، بفهمیم و به دیگران برسانیم، بدون آنکه از سرزنش یا مخالفت مردم هراسی به دل راه دهیم.