سورت اعراف — آیت 28

د کلمو معناګانې:

• فَاحِشَةً: ډېر بد او ناروا کار، لکه شرک، د کعبې شاوخوا په بربنډه طواف کول، او نور بد کارونه.
• وَجَدْنَا: موندلي دي، یعنې له خپلو پلرونو څخه په میراث اخیستي دي.
• أَمَرَنَا: موږ ته یې حکم کړی دی.

د آیت تفسیر:

کله چې مشرکانو یو ډېر بد او ناروا کار کاوه، لکه د بتانو عبادت، د کعبې شاوخوا په بربنډه طواف کول، یا نور داسې کارونه چې عقل او فطرت یې ردوي، نو د خپل عمل د توجیه کولو لپاره به یې ویل: "موږ خپل پلرونه په دې کار موندلي دي، نو موږ هم د هغوی پیروي کوو." او تر دې هم اوښتي، دوی به الله تعالی ته دروغ منسوبول او ویل به یې: "الله پخپله موږ ته د دې کار حکم کړی دی."

الله تعالی خپل پیغمبر محمد صلی الله علیه وسلم ته امر کوي چې د دوی د دې باطلې خبرې په رد کې ووایي: "الله تعالی هیڅکله د بدو او ناروا کارونو امر نه کوي." ځکه چې د الله تعالی عادت تل د ښو کارونو او نیکو اعمالو امر کول دي، او هغه له هر ډول بدۍ او ناروا کار څخه پاک او لرې دی. له دې وروسته الله تعالی د دوی پر دې دروغو او افترا باندي سخت ګوزار کوي او وایي: "آیا تاسو پر الله هغه څه تړئ چې پرې هیڅ علم نه لرئ؟" دا د دوی د جهالت او بې بنسټه خبرو یوه سخته ردونه ده.

فايدې او سبقونه:

1. د تقلید باطل والی: یوازې د پلرونو او نیکونو د تقلید له امله د باطل کارونو توجیه کول سم نه دي؛ باید هر کار د قرآن او سنت په رڼا کې وارزول شي.
2. د الله تعالی صفتونه: الله تعالی تل د ښو کارونو امر کوي او له بدیو منع کوي؛ نو هر هغه کار چې بد او ناروا وي، هیڅکله الله ته منسوب کېدلای نه شي.
3. د دروغو سزا: پر الله تعالی باندې دروغ تړل او هغه ته داسې خبرې منسوبول چې پرې علم نه وي، یوه لویه ګناه ده او سخت عذاب لري.
4. د علم اهمیت: مسلمان باید د دین په اړه خبرې د علم او پوهې پر بنسټ وکړي، نه د جهالت او اټکل پر بنسټ.
5. د اسلام ښکلا: اسلام د فطرت او عقل دین دی؛ هغه کارونه چې عقل او فطرت یې ردوي، په اسلام کې هیڅ ځای نه لري.