ሱረቱ አል-አዕራፍ — አንቀጽ 39

የቃላት ትርጉም፡-

• أُولَاهُمْ (ኡላሁም)፡- የመጀመሪያዎቻቸው፣ መሪዎችና አለቆች።
• لِأُخْرَاهُمْ (ሊኡኽራሁም)፡- ለመጨረሻዎቻቸው፣ ለተከታዮች።
• مِن فَضْلٍ (ሚን ፋድል)፡- የበላይነት፣ የልዩነት ጠቀሜታ።
• فَذُوقُوا (ፈዙቁ)፡- ቅመሱ፣ ይህም ቅጣትን ማጣጣም ማለት ነው።

የአንቀጹ ትንታኔ (ተፍሲር)፡-

በዚህ አንቀጽ ላይ አላህ በሰዎችና በጂኖች መካከል በገሀነም ውስጥ የሚከሰተውን ክርክር ይገልጻል። የገሀነም ሰዎች ወደ እሳት በገቡ ጊዜ መሪዎቹና አለቆቹ ለተከታዮቻቸው እንዲህ ይላሉ፡- «እናንተ በእኛ ላይ ምንም የበላይነት አልነበራችሁም» ማለትም እኛም እናንተም በክህደትና በጥፋት እኩል ነበርን፤ ለእናንተ በእኛ ላይ የሚያስተርፋችሁ በጎ ነገር የላችሁም፤ ስለዚህ ቅጣቱን ለማቃለል ወይም ለማስቀረት ምንም መንገድ የላችሁም። ከዚያም አላህ ለሁሉም እንዲህ ይላቸዋል፡- «ቅጣቱን ቅመሱ» ማለትም የእሳትን ሥቃይ ሁላችሁም ተጣጣሙ፤ ይህም በዚያ በሕይወት ዘመናችሁ በምትሠሩት ክፋትና ኃጢአት ምክንያት ነው። መሪዎቹም ተከታዮቹም ሁሉም በራሳቸው ሥራ ይያዛሉ፤ አንዱ ለሌላው ተከራክሮ መዳን አይችልም።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፡-

1. በትንሳኤ ቀን ሰው ከሌላው ሰው ጋር መከራከር ለእሱ ምንም አይጠቅመውም፤ እያንዳንዱ ሰው በራሱ ሥራ ተጠያቂ ነው።
2. የተሳሳተ መሪን መከተል ለተከታዩ ምክንያት አይሆንም፤ ሁሉም በራሱ ኃላፊነት ይያዛል።
3. የአላህ ፍትሕ ፍጹም ነው፤ ቅጣት የሚሰጠው በሰው ገዛ ሥራ መሠረት እንጂ በሌላ ሰው ሥራ አይደለም።
4. አንቀጹ ሰውን ከማግባባትና ከክርክር ይጠነቅቃል፤ የትኛውም ሰበብ በፊቱ አይሰማም።
5. በሕይወት ዘመን ከመጥፎ ሥራ መራቅና ወደ አላህ መመለስ የጥበብ ምልክት ነው፤ ምክንያቱም በዚያ ቀን መጸጸት አይጠቅምም።