Əraf surəsi — Ayə 47

Kəlmələrin mənaları:

• صُرِفَتْ أَبْصَارُهُمْ – Onların baxışları çevrildi, yəni gözləri o tərəfə yönəldi.
• تِلْقَاءَ – Tərəfə, qarşı tərəfə, üzünə.
• أَصْحَابِ النَّارِ – Cəhənnəm əhli, od sakinləri.
• لَا تَجْعَلْنَا – Bizi qoyma, bizə belə bir aqibət vermə.
• الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ – Zalım qövm, yəni kafirlər və müşriklər.

Təfsir:

Bu ayə, Əraf (sədd) əhlinin halını təsvir edir. Onlar Cənnətlə Cəhənnəm arasında bir yerdə duran, yaxşı əməlləri ilə pis əməlləri bərabər olan insanlardır. Onlar həm Cənnət əhlinə, həm də Cəhənnəm əhlinə baxa bilirlər. Bu ayədə Allah bizə xəbər verir ki, nə vaxt onların gözləri Cəhənnəm əhlinin üzünə çevrilsə və onların orada çəkdiyi dəhşətli əzabı görsələr, dərhal Allah-a dua edib deyərlər: "Ey Rəbbimiz! Bizi zalım qövmlə birlikdə etmə!" Yəni onlar kafirlər və müşriklər kimi Cəhənnəmə düşməkdən Allah-a sığınırlar.

Bu dua onların qəlbindəki imanın və Allah qorxusunun dərinliyini göstərir. Onlar Cəhənnəm əzabını gördükdə dərhal özləri üçün nicat diləyirlər. Bu, bizə öyrədir ki, mömin insan hər an Allah-a sığınmalı, Onun rəhmətindən ümidini kəsməməli, amma eyni zamanda Onun əzabından da qorxmalıdır.

Bu ayədən alacağımız böyük bir dərs var: Biz də bu dünyada yaşayarkən zalımların yolundan uzaq durmalı, onların əməllərini bəyənməməli və hər an Allah-a dua etməliyik ki, bizi o zalım qövmün aqibətinə düçar etməsin. Çünki zalımların sonu, şübhəsiz ki, məhv və əzabdır. Allah isə bəndələrinə çox mehribandır, Ona üz tutanları asla boş çevirməz.

Ey mömin qardaş və bacılar! Gəlin bu ayədəki duanı özümüzə vərdiş edək. Hər dəfə pis bir mənzərə, günahkar bir hal görəndə və ya zalımların əməllərini eşidəndə ürəkdən deyək: "Rəbbimiz! Bizi zalım qövmlə birlikdə etmə!" Bu dua, həm qəlbimizi təmizləyər, həm də bizi Allahın qorunmasına sığındırar. Unutmayaq ki, Allah saleh bəndələrini sevir və onları zalımların aqibətindən qoruyur.