Sura Al-A'raf — Werset 73

Znaczenie słów:

• Thamud – nazwa starożytnego plemienia arabskiego, które zamieszkiwało skaliste doliny (Al-Hidżr) między Hidżazem a Syrią.
• Nāqat Allah – wielbłądzica Allaha, którą Bóg wyprowadził ze skały jako cud dla ludu Thamud.
• Āyah – znak, dowód, cud potwierdzający prawdziwość posłannictwa.
• Bisū’ – z krzywdą, złem, jakimkolwiek uszkodzeniem lub skrzywdzeniem.
• Adhāb alīm – bolesna, dotkliwa kara.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

I wysłaliśmy do plemienia Thamud ich brata Saliha – człowieka z ich rodu i pokolenia, którego znali i któremu ufali, aby wzywał ich do prawdy. Salih powiedział do swojego ludu: „O ludu mój! Czcijcie wyłącznie Allaha, oddając Mu całą swoją pobożność i posłuszeństwo. Nie ma dla was żadnego boga godnego czci poza Nim – ani bożki, ani posągi, ani żadne stworzenie. On jest jedynym Stwórcą i Panem, któremu należy się uwielbienie”.

Następnie Salih przypomniał im, że przyszedł do nich z jasnym dowodem od ich Pana, potwierdzającym prawdziwość jego wezwania. Tym dowodem była wielka wielbłądzica, którą Allah wyprowadził ze skały na ich własne żądanie – jako cud nie do naśladowania przez żadnego człowieka. Powiedział im: „Zostawcie tę wielbłądzicę, niech swobodnie pasie się na ziemi Allaha, która należy do Niego. Nie ciąży na was obowiązek jej utrzymania ani karmienia, ale też nie wolno wam wyrządzić jej żadnej krzywdy – ani ją zranić, ani zabić, ani odpędzić od wody w jej wyznaczonym dniu. Jeśli ją skrzywdzicie, spadnie na was kara bolesna od Allaha, której nie będziecie mogli uniknąć”.

Wielbłądzica była znakiem miłosierdzia i mocy Boga – miała swój dzień picia, a lud miał swój dzień picia, co było sprawdzianem ich cierpliwości i posłuszeństwa. Salih ostrzegł ich przed konsekwencjami złamania tego nakazu, aby odwrócić ich od zatracenia i skłonić do wiary.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Jedność Boga (Tauhid) – fundamentem każdego posłannictwa jest wezwanie do czci wyłącznie Allaha. Wszyscy prorocy zaczynali od tej samej prawdy, niezależnie od czasu i miejsca.
2. Cuda są dowodem prawdy – Allah wspiera swoich posłańców znakami, które przewyższają możliwości ludzi, aby ludzie mogli odróżnić prawdę od fałszu.
3. Szacunek dla stworzeń – nakaz pozostawienia wielbłądzicy w spokoju uczy nas, że zwierzęta i całe stworzenie mają swoje prawa. Nie wolno nam ich krzywdzić bez potrzeby, a tym bardziej niszczyć tego, co Allah uczynił znakiem.
4. Ostrzeżenie przed konsekwencjami – każdy czyn ma swoje skutki. Krzywda wyrządzona stworzeniu Bożemu lub złamanie Jego nakazu pociąga za sobą karę, która może być bolesna zarówno w tym życiu, jak i w życiu ostatecznym.
5. Miłosierdzie Boga w ostrzeżeniach – Allah nie karze bez uprzedzenia. Wysyła proroków i znaki, aby dać ludziom szansę na nawrócenie i uniknięcie zguby. To dowód Jego nieskończonej łaski i troski o człowieka.
6. Pokora wobec mocy Boga – cud wyprowadzenia wielbłądzicy ze skały przypomina nam, że Allah ma władzę nad wszystkim i że nic nie jest dla Niego niemożliwe. Skłania to człowieka do pokory i zaufania Stwórcy.