Sure A'râf — Ayet 73

Kelime Anlamları:

• Semûd: Hz. Sâlih'in kavmi olan, kayalara evler oyan eski Arap kabilesi.
• Beyyine: Apaçık delil, mucize.
• Nâkatullah: Allah'ın devesi. Bu ifade, devenin Allah tarafından yaratılıp korunduğunu ve ona dokunulmaması gerektiğini vurgular.
• Mesâ (temsûhâ): Kötülük dokundurmak, zarar vermek, incitmek.
• Azâbun elîm: Acı veren, ıstıraplı ceza.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîmede Yüce Allah, Semûd kavmine gönderilen Peygamberi Hz. Sâlih'in (a.s.) kıssasını bizlere haber veriyor. Semûd kavmi, Allah'ın nimetlerine şükretmek yerine putlara tapmaya başlamış, azgınlıkta ileri gitmiş bir topluluktu. İşte onlara, kendi içlerinden, soyca kardeşleri olan Sâlih Peygamber gönderildi. Bu, Allah'ın rahmetinin bir tecellisidir; kavmini tanıyan, onların dilini ve hallerini bilen bir elçi seçilmiştir.

Hz. Sâlih (a.s.) kavmine şöyle seslendi: "Ey kavmim! Yalnızca Allah'a kulluk edin. Sizin O'ndan başka hiçbir ilâhınız yoktur." Bu davet, bütün peygamberlerin ortak mesajıdır: Tevhid. İnsanı yaratan, rızıklandıran, yaşatan ve öldüren yalnızca Allah'tır. O halde kulluk da yalnızca O'na yapılmalıdır.

Ardından Hz. Sâlih, davasının doğruluğunu ispat etmek için kavmine şöyle dedi: "Rabbinizden size apaçık bir delil geldi." Bu delil, onların isteği üzerine kayadan çıkarılan Allah'ın devesiydi. Bu mucize, Allah'ın kudretini gösteren olağanüstü bir olaydı. Deve, Allah'ın bir ayeti, yani O'nun varlığının ve peygamberinin doğruluğunun canlı bir şahidiydi.

Hz. Sâlih (a.s.) onlara bu deveye karşı nasıl davranmaları gerektiğini de öğretti: "Onu bırakın, Allah'ın arzında yesin, içsin. Ona herhangi bir kötülükle dokunmayın." Yani devenin rızkı Allah'a aittir; sizin ona yem vermenize gerek yok. Sizden istenen tek şey, ona zarar vermemenizdir. Bu, Allah'ın emrine saygı göstermenin bir imtihanıydı.

Âyetin sonunda ise çok açık ve net bir uyarı geliyor: "Eğer ona bir kötülük dokundurursanız, sizi acı veren bir azap yakalar." Bu uyarı, Allah'ın emrine karşı gelmenin sonucunun ağır olduğunu gösterir. Nitekim tarih, Semûd kavminin bu uyarıyı dikkate almadığını ve devenin ayaklarını keserek Allah'ın azabını hak ettiklerini kaydeder.

Bu kıssadan bizlere düşen dersler çok büyüktür. Öncelikle, Allah'ın gönderdiği her peygamber, kavmine apaçık delillerle gelmiştir. Bizlere düşen, bu delillere iman etmek ve Allah'ın emirlerine uymaktır. İkinci olarak, Allah'ın yarattığı hiçbir varlığa zarar vermememiz gerektiğini öğreniyoruz. Hayvanlara, bitkilere ve tüm canlılara karşı merhametli olmak, müminin vasfıdır. Üçüncü olarak, Allah'ın uyarıları asla boşuna değildir. Kim Allah'ın sınırlarını aşarsa, sonucuna katlanmak zorunda kalır.

Rabbimiz bizleri, peygamberlerin izinden giden, O'nun emirlerine itaat eden ve yaratılanlara merhametle yaklaşan kullarından eylesin. Âmin.