Аль-Мааридж сүрәсе — Аять 23

Сүзләрнең мәгънәләре:

• دَائِمُونَ — даимилар, һәрвакыт саклаучылар, туктаусыз башкаручылар.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә намаз укучы мөэминнәрнең сыйфатларын бәян итә. Алар намазларын даими рәвештә укучылардыр — алар намазны вакытында, тулысынча, бөтен шартларын үтәп укыйлар. Алар намаздан башка эшләргә чумганда да, намаз вакыты җитүгә, аны калдырмыйлар, кичектермиләр. Алар намазларын саклаучылар, аның өстендә даими торалар, аңа иң зур әһәмият бирәләр. Бу сыйфат аларның гыйбадәткә булган ихлас мөнәсәбәтен күрсәтә — алар өчен намаз — тормышның үзәге, йөрәкнең нуры.

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә кешенең холкындагы кимчелекләрне искә ала: кеше бәлагә юлыкса — түземсезлек күрсәтә, әйбәтлеккә ирешсә — бик саран була. Әмма намаз укучы мөэминнәр моннан аерылып торалар, чөнки аларның намазлары аларны тәрбияли, сабырлыкка, шөкергә һәм башкаларга ярдәм итүгә өйрәтә. Алар намазларын даими укулары аркасында рухи яктан ныгыйлар, бәла-казаларга чыдамлы булалар һәм рәхәтлекләрдә дә Аллаһының нигъмәтләренә шөкер итәләр.

Гыйбрәтләр:

• Намаз — мөэминнең иманын ныгытучы һәм холкын төзәтүче иң зур гыйбадәт. Ул кешене түземлелеккә, шөкергә һәм ихласлыкка өйрәтә.
• Намазны даими уку — Аллаһыга булган мәхәббәтнең һәм тәкъвалыкның билгесе. Ул кешенең йөрәген пакьли, аны начар эшләрдән һәм гөнаһлардан саклый.
• Намазның вакытында укылуы — аның кабул булуының мөһим шарты. Мөэмин намазны кичектермичә, вакытында укырга тырышырга тиеш.
• Бу аять безгә намазның кешенең рухи тормышында ни дәрәҗәдә әһәмиятле икәнен күрсәтә — ул кешене дөнья мәшәкатьләреннән арындыра һәм аны Аллаһыга якынайта.