Аль-Мааридж сүрәсе — Аять 24

Сүзләрнең мәгънәләре:

• حَقٌّ مَّعْلُومٌ — билгеле, вәҗеб ителгән өлеш; бу — Аллаһы билгеләгән зәкят.

Аять тәфсире:

Әлеге аятьтә Аллаһы Тәгалә иман китереп, изге гамәлләр кылучы мөэминнәрнең сыйфатларын санап үтә. Алар — намазларын даими укыйлар, билгеле вакытларда гыйбадәт кылалар. Шуларның берсе — аларның малларында билгеле бер хак, ягъни зәкят булуы. Бу зәкят — Аллаһы тарафыннан вәҗеб ителгән, билгеле микъдардагы өлеш. Ул мохтаҗларга, сораучыларга һәм сорарга оялып, ихтыяҗын белдерә алмаучыларга бирелә. Бу — байларның малларыннан фәкыйрьләрнең хакы, аны түләү һәр мөселманга мәҗбүри. Зәкят бирүчеләр үз малларын пакьлиләр, күңелләрен саранлыктан чистарталар һәм җәмгыятьтә социаль тигезлекне урнаштыралар.

Аятьтән алынган файдалар:

• Мал — Аллаһының аманаты, аның эчендә башкаларның да хакы бар.
• Зәкят — мөэминнең гамәлендә мөһим билге, ул кешене саранлыктан арындыра.
• Зәкят бирү җәмгыятьтә ярдәмләшү, мәрхәмәтлелек рухын ныгыта, байлар белән фәкыйрьләр арасындагы аерымлыкны киметә.
• Бу сыйфат — кешене Аллаһы каршында югары дәрәҗәгә күтәрә, чөнки ул малны Аллаһы юлында бирергә әзер булуны күрсәтә.