Аль-Мааридж сүрәсе — Аять 22

Сүзләрнең мәгънәләре:

— إِلَّا — башка, мәгәр, тик.

— الْمُصَلِّينَ — намаз укучылар, намазларын даими һәм тәртипле рәвештә үтәүче мөэминнәр.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә кешенең холкындагы кимчелекләрне искә алып, шул сыйфатлардан азат булган кешеләрне аерып күрсәтә. Кеше үз табигате белән уңайсызлыкларга, авырлыкларга дучар булганда сабырсызлык күрсәтә, ә яхшылыкка ирешкәндә бик саран була. Ләкин бу начар сыйфатлар намаз укучы мөэминнәргә карамый. Намаз укучылар — алар намазларын даими рәвештә, вакытында, тәртип белән үтиләр, аларны бернәрсә дә бу гыйбадәттән аермый. Намаз аларны тәкәбберлектән, саранлыктан, начар эшләрдән чистарта. Аларның күңелләре Аллаһыга тугрылык белән тулган, һәм алар Үз Раббыларына гыйбадәт кылуда нык торалар. Бу сыйфат аларны башка кешеләрдән аерып тора, чөнки намаз — иманның нигезе, ул кешене тәрбияли, аның холкын чистарта һәм аны яхшы эшләргә өнди.

Аятьтән алынган файдалар:

— Намаз — кешене начар холыклардан, саранлыктан һәм сабырсызлыктан саклаучы иң зур гыйбадәт.

— Намазны даими үтәүче мөэминнәр Аллаһы каршында югары дәрәҗәгә ирешәләр.

— Бу аять мөселманнарны намазга өнди, чөнки намаз кешенең рухи һәм әхлакый камиләшүенә ярдәм итә.

— Намаз — бәндә белән Раббысы арасындагы бәйләнешне ныгытучы чара, ул кешенең йөрәген иман нуры белән тутыра.