Surja El-Ma'arixh — Ajet 26

Kuptimet e fjalëve:

• Jevm id-Din (يَوْمِ الدِّينِ): Dita e Gjykimit, dita kur Allahu i jep secilit shpërblimin ose dënimin që e meriton.

Tefsiri i Ajetit:

Në këtë ajet fisnik, Allahu i Lartësuar përmend një nga cilësitë e besimtarëve të vërtetë, të cilët janë të veçuar nga njerëzit e tjerë që përshkruhen në fillim të sures si të padurueshëm dhe koprracë. Këta besimtarë janë ata që e vërtetojnë me zemër dhe e pranojnë me bindje të plotë Ditën e Gjykimit, ditën kur Allahu do t’i japë çdo njeriu shpërblimin ose dënimin që e meriton. Ata e besojnë se kjo ditë do të vijë patjetër, se do të ringjallen nga varret dhe se do të japin llogari për veprat e tyre. Kjo besim i bën ata të përgatiten për atë ditë duke bërë vepra të mira dhe duke iu larguar mëkateve, sepse e dinë se çdo gjë do të peshohet në peshoren e drejtësisë hyjnore. Ata nuk jetojnë si ata që mohojnë ringjalljen dhe që mendojnë se jeta është vetëm kjo botë, por jetojnë me ndjenjën e përgjegjësisë dhe me shpresën për mëshirën e Allahut dhe frikën nga dënimi i Tij.

Përfitimet nga Ajeti:

• Besimi në Ditën e Gjykimit është një nga shtyllat kryesore të imanit dhe është motivuesi më i madh për të bërë vepra të mira dhe për t’u larguar nga të këqijat.
• Kush e beson vërtet Ditën e Llogarisë, ai kujdeset për veprat e tij dhe nuk e lë pas dore asnjë detyrim, sepse e di se do të japë llogari për çdo gjë.
• Ky besim i mbush zemrat me qetësi dhe i bën njerëzit të durueshëm në sprova, sepse e dinë se shpërblimi i madh i pret te Allahu në atë ditë.
• Ajeti na mëson se besimi nuk është vetëm thënie me gojë, por vërtetim me zemër dhe veprim me gjymtyrë, dhe se sinqeriteti në besim reflektohet në sjelljen e njeriut në këtë botë.