Surat Al-Ma'arij — Ayat 26

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• يُصَدِّقُونَ (yushaddiqūn): padha ngakoni lan padha percaya kanthi tenanan, ora mung ngucapake ing lisan, nanging uga mbuktekake ing lakune.
• يَوْمِ الدِّينِ (yaumid-dīn): dina pembalasan, yaiku dina kiamat nalika Allah paring piwales marang saben manungsa miturut lakune.

2) Katrangan ayat:

Ing ayat iki, Allah nggambarake salah sijine sifat wong-wong mukmin kang bakal oleh kabegjan lan kamulyan ing akhirat, yaiku wong-wong kang padha ngakoni lan percaya kanthi tenanan anane dina pembalasan, yaiku dina kiamat. Ing dina iku, Allah bakal ngadili saben manungsa lan paring piwales marang saben wong miturut apa kang wis dilakoni ing donya: yen becik, bakal oleh ganjaran becik; yen ala, bakal oleh siksa.

Wong-wong mukmin iki ora mung ngucapake percaya ing lisan, nanging uga mbuktekake kanthi tumindak: padha nyiyapake awake dhewe kanthi nindakake amal saleh, padha wedi marang siksa Allah, lan padha ngati-ati supaya ora nglakoni barang kang dilarang. Dadi, iman marang dina kiamat iku dadi pendorong kanggo nindakake kabecikan lan ngedohi piala.

Ayat iki isih ana gandheng cenenge karo ayat-ayat sadurunge lan sakwise, kang nyebutake sifat-sifat wong mukmin kang bakal mulya, kayata: padha njaga sholat, padha ngetokake zakat, padha njaga kehormatan, lan liya-liyane. Kabeh sifat iku wujud saka iman kang bener marang dina pembalasan.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Iman marang dina kiamat iku dadi dhasar kanggo nindakake kabecikan lan ngedohi piala, amarga kita ngerti yen saben lakune manungsa bakal diadili lan dibales.
• Wong kang percaya marang dina pembalasan bakal tansah nyiyapake awake dhewe kanthi amal saleh, ora mung mikir urip ing donya wae.
• Ayat iki ngelingake kita supaya ora nglalekake urip akhirat, lan tansah eling yen donya iki mung sementara.
• Iman kang bener iku ora cukup mung ing ati lan lisan, nanging kudu katon ing tumindak saben dina.
• Kanthi ngelingi dina pembalasan, ati dadi tentrem lan semangat kanggo nindakake kabecikan, amarga ngerti yen kabeh lakune bakal oleh piwales kang adil saka Allah.