Surja El-Muddeththir — Ajet 34

Kuptimi i fjalëve:

• El-Subh (الصُّبْح): Mëngjesi, drita e agimit.
• Asfer (أَسْفَرَ): U dritë, u ndriçua dhe u bë e qartë drita e tij.

Tefsiri i vargut:

Allahu i Madhëruar betohet në mëngjesin kur drita e tij shkëlqen dhe bëhet e qartë, duke u dalluar nga errësira e natës. Ky betim vjen pas betimit në hënë dhe natën kur ajo tërhiqet, duke treguar madhështinë e fuqisë së Allahut në krijimin e alternimit të natës dhe ditës. Betimi në mëngjesin që ndriçon është një shenjë e urtësisë hyjnore, sepse ashtu siç largohet errësira dhe vjen drita, ashtu edhe e vërteta e fesë islame shkëlqen dhe largon errësirën e injorancës dhe mosbesimit. Ky betim vjen për të konfirmuar se ndëshkimi i Zotit është real dhe i vërtetë, dhe se Kijameti do të ndodhë patjetër, ashtu siç agimi vjen pas natës së errët pa asnjë dyshim.

Përfitimet nga vargu:

1. Betimi i Allahut në krijesat e Tij të mëdha si mëngjesi tregon rëndësinë e reflektimit mbi krijimin e Allahut dhe mrekullitë e Tij në univers.
2. Mëngjesi që ndriçon është një metaforë e bukur për fenë islame, e cila sjell dritë dhe udhëzim në zemrat e njerëzve, duke i nxjerrë nga errësira e injorancës dhe humbjes.
3. Ky varg na mëson se ashtu siç vjen drita pas errësirës, ashtu edhe shpresa dhe lehtësimi vijnë pas vështirësive, dhe kjo i jep besimtarit forcë dhe durim në jetë.
4. Betimi në mëngjes na kujton rëndësinë e namazit të sabahut dhe bekimin e kësaj kohe, duke na nxitur që ta fillojmë ditën tonë me adhurim dhe lutje.