Surat Al-Muddassir — Ayat 34

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• الصُّبْحِ: wayah esuk, yaiku wayah nalika srengenge wiwit metu lan pepadhang wiwit katon.
• أَسْفَرَ: wis padhang, wis cetha, wis katon terang benderang.

1. Tafsir ayat:

Allah SWT sumpah marang wayah esuk, yaiku nalika wayah esuk iku wis padhang lan cetha banget, nalika pepadhang wis ngusir pepeteng ing wayah bengi. Sumpah iki minangka penegasan saka Allah marang perkara gedhe sing bakal diandharake sawise iki, yaiku anane neraka Saqar minangka pepeling lan ancaman marang manungsa. Kanthi sumpah marang wayah esuk sing padhang iku, Allah kepengin nuduhake marang manungsa yen padhange wayah esuk iku minangka tandha kekuwatane Allah, sing bisa ngowahi pepeteng dadi padhang, lan saka iku manungsa kudu padha eling yen Allah iku Maha Kuwasa lan bakal menehi piwales marang saben tumindake manungsa. Wayah esuk sing padhang iku uga dadi pepeling yen saben pepeteng mesthi ana padhange, saben kesulitan mesthi ana dalan metune, lan saben manungsa diwenehi kesempatan kanggo mertobat lan bali marang dalane Allah.

1. Faedah-faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita yen wayah esuk sing padhang iku minangka tanda kekuwatane Allah, mula kita kudu padha syukur lan eling marang Allah saben wayah esuk.
• Sumpah-sumpah ing Al-Qur'an iku nuduhake gedhene perkara sing disumpahake, mula kita kudu padha nggatekake lan nggegulang isine Al-Qur'an.
• Anane pepeling bab neraka Saqar ing ayat-ayat sabanjure mulangake marang kita supaya padha wedi marang siksa Allah lan padha ngupayakake tumindak becik.
• Wayah esuk sing padhang iku dadi pepeling yen saben pepeteng lan kesulitan iku mesthi ana padhange lan dalan metune, mula kita ora kena putus asa saka rahmate Allah.
• Ayat iki ngajak manungsa supaya padha milih dalan sing bener, yaiku nyedhaki Allah kanthi nindakake ketaatan, lan nyingkiri tumindak maksiat.